Anasayfa » Tüm yazılar
Saç Beyazlık >Giderici Dermojin Yasaklandı
Yazar:
hector
Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu yaptığı analiz sonucu sözü geçen ürünün gereğinden fazla kurşun içerdiğinden dolayı yasaklandığını belirtti. Yapılan açıklamada şöyle denildi:
'Dermojin Saç Renklendirici Gray Hair adlı ürün için yapılan analiz sonucunda, bileşiminde Kozmetik Yönetmeliği'nin Kozmetik Ürünlerin İçermemesi Gereken Maddeler Listesi Ek II'nin 289 uncu sırasında yer alan ve sağlığa zararlı bir madde olan 'kurşun' tespit edilmiştir. Bu nedenle 5324 sayılı Kozmetik Kanunu'nun 6 ıncı maddesi gereğince söz konusu ürün hakkında geri çekme ve piyasaya arzının yasaklanması işlemleri başlatılmıştır.'
'Dermojin Saç Renklendirici Gray Hair adlı ürün için yapılan analiz sonucunda, bileşiminde Kozmetik Yönetmeliği'nin Kozmetik Ürünlerin İçermemesi Gereken Maddeler Listesi Ek II'nin 289 uncu sırasında yer alan ve sağlığa zararlı bir madde olan 'kurşun' tespit edilmiştir. Bu nedenle 5324 sayılı Kozmetik Kanunu'nun 6 ıncı maddesi gereğince söz konusu ürün hakkında geri çekme ve piyasaya arzının yasaklanması işlemleri başlatılmıştır.'
Seracılıkta Topraksız Tarım Kültür Çeşitleri
Yazar:
hector
Topraksız tarımın tanımını BURADAKİ yazımızda yapmıştık. Bu tanımda geçen iki çeşit kültür vardı. Bunlar katı ortam kültürü ve su kültürü (hidroponik kültür).
Katı ortam kültürü:
Ticari olarak tüm dünyada en yaygın olarak kullanılan topraksız tarım yöntemidir. Bitkiler besin eriyiklerince zenginleştirilmiş ortamlarda yetiştirilirler. Katı ortam kültüründe kum, kaya yünü, perlit, vermikulit, torf, çeltik kavuzu ve talaş gibi dolgu maddeleri kullanılır. Bitkiler bu dolgu maddelerinin içinde yetiştirilir ve besin elementleri eriyik halinde bu dolgu maddelerinin içerisine bırakılır. Avantajları ise bitkiye istenilen zamanda istediği zamanda besin vermek mümkündür. İşlem bitkinin istediğine göre yapıldığı içinde bitkinin strese girmeden yetişmesini sağlar.
Katı ortam kültürü:
Ticari olarak tüm dünyada en yaygın olarak kullanılan topraksız tarım yöntemidir. Bitkiler besin eriyiklerince zenginleştirilmiş ortamlarda yetiştirilirler. Katı ortam kültüründe kum, kaya yünü, perlit, vermikulit, torf, çeltik kavuzu ve talaş gibi dolgu maddeleri kullanılır. Bitkiler bu dolgu maddelerinin içinde yetiştirilir ve besin elementleri eriyik halinde bu dolgu maddelerinin içerisine bırakılır. Avantajları ise bitkiye istenilen zamanda istediği zamanda besin vermek mümkündür. İşlem bitkinin istediğine göre yapıldığı içinde bitkinin strese girmeden yetişmesini sağlar.
•Bu sistemde kökler bir yetiştirme ortamı içinde gelişmektedir.
•Diğer topraksız kültür uygulamalarına göre daha kolaydır.
•Diğer topraksız kültür uygulamalarına göre daha kolaydır.
Su kültürü (hidroponik kültür):
Hiçbir dolgu maddesi olmaksızın bitki köklerinin direk olarak suda yetiştirildiği ortamlardır. Üç çeşidi vardır. Durgun su kültürü, akan su kültürü ve aeroponik kültürdür. Durgun su kültürü en eski topraksız tarım uygulamalarından bir tanesidir.
Topraksız Tarım Nedir?
Yazar:
hector
Uluslararası Topraksız Tarım Derneği (ISOSC - International Society for Soilless Culture) şu şekilde bir tanımlama yapmaktadır:
Sucul olmayan bitkilerin köklerinin besin solüsyonuyla desteklenmiş tamamen inorganik ortamlarda yetiştirilmesi.
Yani her türlü tarımsal üretimin durgun veya akan besin eriyiklerinde, besin eriyiğinde veya besin eriyikleri ile beslenmiş katı ortamlarda gerçekleştirilmesidir. Üretimin doğrudan besin eriyiklerin de gerçekleştirilmesi su kültürü (hidroponik) sulamanın besin eriyikleri ile yapılması koşuluyla perlit ,kum, kayayünü, çakıl, talaş gibi ortamlarda gerçekleştirilmesi katı ortam kültürü olarak adlandırılır. Topraksız kültürün amacı; bitkilerin gelişmesini besin solüsyonu yardımıyla sağlamak, bitkilerin besin madde ve su gereksinimlerini stres meydana getirmeden karşılamak ve bunu abartılı olmayan harcamalarla gerçekleştirmektir.
Sucul olmayan bitkilerin köklerinin besin solüsyonuyla desteklenmiş tamamen inorganik ortamlarda yetiştirilmesi.
Yani her türlü tarımsal üretimin durgun veya akan besin eriyiklerinde, besin eriyiğinde veya besin eriyikleri ile beslenmiş katı ortamlarda gerçekleştirilmesidir. Üretimin doğrudan besin eriyiklerin de gerçekleştirilmesi su kültürü (hidroponik) sulamanın besin eriyikleri ile yapılması koşuluyla perlit ,kum, kayayünü, çakıl, talaş gibi ortamlarda gerçekleştirilmesi katı ortam kültürü olarak adlandırılır. Topraksız kültürün amacı; bitkilerin gelişmesini besin solüsyonu yardımıyla sağlamak, bitkilerin besin madde ve su gereksinimlerini stres meydana getirmeden karşılamak ve bunu abartılı olmayan harcamalarla gerçekleştirmektir.
Seralarda Solarizasyon Nasıl Yapılır
Yazar:
hector
Solarizasyon, yumuşak plastik örtü altındaki nemli toprakta güneş enerjisinin oluşturduğu ısısal, kimyasal ve biyolojik değişim olarak tanımlanabilir.Solarizasyonun bir çok faydasının olduğu bilinmektedir. Pek çok patojen mantarın ve nematodların kontrol altına alınabildiği bilinmektedir. Yabancı ot tohumlarının yok edilmesinde de kullanılmaktadır. Ayrıca solarizasyon toprakta bazı mineral maddelerin alınabilir miktarlarını artırmaktadır.
· Solarizasyon uygulaması yılın en sıcak dönemine denk getirilmelidir.
· Solarizasyon öncesi toprak iyice işlenmiş ve suyla doyurulmuş olmalıdır.
· Toprak yüzeyi çok ince (25-30 mikron) şeffaf plastik örtü ile örtülmelidir.
· Plastik örtü ile toprak arasında boşluk kalmamalı, örtünün etekleri sıkıca kapatılmalıdır.
· Uygulama esnasında gerekli ise toprağa su verilmelidir, bunun için Plastik örtünün altına damla sulama sistemi kurulur ise su uygulaması kolayca yapılabilir.
· Uygulama süresi 4-6 (en az 4) hafta olmalıdır.
Ülkemizde solarizasyon Akdeniz sahilindeki seralarda yaygınlaşmıştır. Özellikle seralar yaz aylarında boş kalıyorsa solarizasyon mutlaka yapılmalıdır.
Dikey Tarım Apartmanda Tarım
Yazar:
hector
Dünya nüfusunun katlanarak artmaya devam etmesi, tarım arazilerinin yerleşim yerlerine ve sanayi bölgelerine dönüşmeye başlaması sonucu ilerleyen zamanlarda gıda sıkıntısı çekileceğe benziyor. Bu sıkıntının ortaya çıkmaması için bilim adamları hummalı bir şekilde çalışmalarını sürdürüyor. Bu çalışmalardan birisi de "Dikey Tarım" yani tarım yapılabilen binalar. Bu sistemde tarlalar, seralar yatay değilde dikey şekilde sıralanıyor. Apartmanın her katı yetiştiricilik için uygun hale getiriliyor ve topraksız tarım yapılıyor. İlerleyen zamanlarda sebze meyve yetiştirilmeye başlanan apartmanlar görürseniz şaşırmayın bilin ki dünyaya sığmayacak kadar kalabalık olmuşuz.
Topraksız Tarım Video
Yazar:
hector
Topraksız tarım hakkında kısa bir söyleşi. Topraksız tarım nedir, nasıl yapılır, avantajları, dezavantajları nelerdir gibi soruların cevabını bulabileceğiniz bir video.
Organik Tarım Kredisi
Yazar:
hector
Daha önceki yazılarımızda değindiğimiz iki kanun ve yönetmelik vardı. Bunlar İyi Tarım Uygulamaları Yönetmeliği ve Organik Tarım Kanunu idi. Bu iki mevzuat ışığında şirketler, kişiler ve gruplar kredi kullanabilirler. Gruplardan kastımız kurulmuş olan kooperatiflerdir. "Organik Tarım Kanun"u ile "Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik" dahilinde organik tarımsal ürün ve organik tarımsal girdi üretimini yapan, ürünü toplayan, işleyen, ambalajlayan, pazarlayan veya bu faaliyetleri yapacak olan üreticilere sadece kendi faaliyetleri ile ilgili olarak faiz indirimli yatırım ve işletme kredisi alabilirler. Yetkilendirilmiş kuruluşlarla sözleşme yaparak organik tarıma "Geçiş Süreci"ne alınan üreticilere de yatırım ve işletme kredisi alabilecekler. İyi tarım uygulamaları ve organik tarımda yatırım ve işletme kredisi üst limiti 3 milyon lira. Hem yatırım hem de işletme kredilerinde yüzde 50 faiz indirimi fırsatlarından faydalanabilmek mümkün.
2012 Faiz İndirimli Çiftçi Kredileri
Yazar:
hector
Ziraat Bankası düşük faizli çiftçi, tarım kredisi oranlarını şartlarını ve faizler konusunda yaptığı iyileştirmeleri açıkladı. Tarım Kredi Kooperatifleri ile koordineli çalışan Ziraat Bankası’nın bitkisel üretimden, hatta arazi satın alınmasından, sulama sistemlerine, modern sera kurulumuna kadar birçok alanda verilen kredilerin ayrıntıları şu şekildedir.
1-Kontrollü örtüaltı tarımı (Seracılık): En az bir dekar büyüklüğündeki seralarda örtüaltı yetiştiriciliği yaptığı Bakanlıkça tespit edilen ve Örtüaltı Kayıt Sistemi'nde (ÖKS) kayıt altına alınan işletmeler ile hazırladıkları fizibilite raporları Bakanlık il/ilçe müdürlüklerince onaylanan yeni kurulacak işletmeler, onaylanan fizibilite raporları çerçevesindeki yatırım ve işletme kredisi kullanabilirler. Seracılık kredisinin üst limiti 10 milyon lira. Yatırım kredilerinde 3 milyon liraya kadar yüzde 50, 3 milyon liranın üzeri ile 10 milyon liraya kadar olan kredilerde ise yüzde 25 faiz indirimi uygulanacak. İşletme kredilerinde ise 250 bin liraya kadar yüzde 50 faiz indirimi uygulanırken 250 bin liradan 10 milyon liraya kadar olan dilim için yüzde 25 faiz indirimi uygulanacak.
2-İyi tarım uygulamaları ve organik tarım: "İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmelik" esasları dahilinde bireysel (gerçek veya tüzel kişilik) veya grup (üretici örgütü veya müteşebbis) sertifikasyonu kapsamında iyi tarım uygulamaları kriterlerine uygun faaliyette bulunan üreticiler yatırım ve işletme kredisi kullanabilir. Aynı şekilde, "Organik Tarım Kanun"u ile "Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik" dahilinde organik tarımsal ürün ve organik tarımsal girdi üretimini yapan, ürünü toplayan, işleyen, ambalajlayan, pazarlayan veya bu faaliyetleri yapacak olan üreticilere sadece kendi faaliyetleri ile ilgili olarak faiz indirimli yatırım ve işletme kredisi alabilirler. Yetkilendirilmiş kuruluşlarla sözleşme yaparak organik tarıma "Geçiş Süreci"ne alınan üreticilere de yatırım ve işletme kredisi alabilecekler. İyi tarım uygulamaları ve organik tarımda yatırım ve işletme kredisi üst limiti 3 milyon lira. Hem yatırım hem de işletme kredilerinde yüzde 50 faiz indirimi uygulanacak.
3-Modern basınçlı sulama: Üreticilerin, su kaynağından alınan suyun tarla içine dağıtılması amacıyla damla, yağmurlama veya mikro yağmurlama sulama sistemleri kurulması konusunda kredi kullanabilecek. Bu kapsamda, modern basınçlı sulama sistemi kullanan/kullanacak üreticilerin elektrik temini, derin kuyu açılması, derin kuyu teçhizatı ve suyun kaynağından tarlaya taşınmasına ilişkin kredi talepleri de "Modern basınçlı sulama" içerisinde değerlendirilecek. Modern basınçlı sulama sistemlerini kullanmayan üreticilerin tarımsal sulama/derin kuyu/suyun tarlaya taşınmasına yönelik kredi talepleri ise "Diğer üretim konuları" dahilinde değerlendirilecek. Basınçlı sulama sistemlerinde sıfır faizle verilecek kredinin üst limiti ise 1.5 milyon lira. Modern basınçlı sulama sistemlerini kullanmayan diğer sulama yatırımlarında ise 500 bin liralık kredi üst limitine yüzde 25 faiz indirimi uygulanacak.
4- Traktör ve tarımsal mekanizasyon alımı: "Tarımsal Mekanizasyon Araçlarının Kredili Satışına Esas Deney ve Denetimlerle İlgili Tebliğ" esaslarına göre zirai kredilendirme belgesi olan traktör alımlarında yatırım kredisi verilecek. Traktör alımında 35 bin liraya kadar olan kredilerde yüzde 50, 35 bin liradan 500 bin liraya kadar olan kredilerde ise yüzde 25 faiz indirimi uygulanacak. Ayrıca traktör dışında, "Tarımsal Mekanizasyon Araçlarının Kredili Satışına Esas Deney ve Denetimlerle İlgili Tebliğ" esaslarına göre zirai kredilendirme belgesi olan tüm tarımsal mekanizasyon araçları için, yatırım kredisi alınabilir. Tarımsal mekanizasyon kredisinin üst limiti 500 bin lira olarak belirlenirken bu krediye uygulanacak faiz indirim oranı yüzde 25 olacak.
5-Yaygın bitkisel üretim: Bitkisel üretim konu başlığı altında belirtilmeyen yağlı tohumlu bitkiler, hububat, baklagil, yem bitkileri, meyve-sebze, vb. üretimi konularında faaliyette bulunan üreticiler de düşük faizli kredilerden yararlanabilecek. Yaygın bitkisel üretimde de kredi üst limiti 500 bin lira oldu. Bu kredilerde 250 bin liraya kadar yüzde 50, 250 bin liradan 500 bin liraya kadar olan kredilerde ise yüzde 25 faiz indirimi uygulanacak.
6-Sertifikalı tohum, fide, fidan üretimi ve kullanımı: Üreticilerin sertifikasyon sistemi kapsamında yurt içi sertifikalı tohum, fide, fidan üretimi yapan özel sektör yetkilendirilmiş tohumculuk kuruluşu olması ve/veya sözleşmeli üretim yapması, doku kültürü yöntemiyle tohumluk üretimi yapanlar veya yapacak olanlar kredilerden yararlanabilecek. Ayrıca, üreticiler yurtiçinde üretilen sertifikalı tohumu kullanarak bitkisel üretim yapması, yurtiçinde üretilen sertifikalı çilek fidesi veya sertifikalı tohumlardan elde edilen sebze fideleri ile üretim yapması, yurtiçinde üretilen sertifikalı meyve/asma fidanları ile bağ/bahçe tesis etmesi durumunda yine düşük faizli kredilerden yararlanabilecek. Sertifikalı tohum, fide,fidan üretiminde 3 milyon lira limitli kredinin faizi yüzde 100 indirimli yani faizsiz olacak. Sertifikalı tohum, fide ve fidan kullanarak üretim yapanların kullanabileceği kredinin üst limiti 1.5 milyon lira ve yüzde 50 faiz indirimli olacak.
Bu alanlar dışında, arıcılık, kanatlı sektörü, su ürünleri yetiştiriciliği, arazi alımı konusunda da düşük faizli yatırım ve işletme kredileri kullandırılacak.
Düşük faizli kredilerle ilgili daha sağlıklı bilgiyi Ziraat Bankası ve Tarım Kredi Kooperatifleri'nden alabilirsiniz. Ayrıca bu konudaki sorularınızı bizde yanıtlamaya hazırız.
1-Kontrollü örtüaltı tarımı (Seracılık): En az bir dekar büyüklüğündeki seralarda örtüaltı yetiştiriciliği yaptığı Bakanlıkça tespit edilen ve Örtüaltı Kayıt Sistemi'nde (ÖKS) kayıt altına alınan işletmeler ile hazırladıkları fizibilite raporları Bakanlık il/ilçe müdürlüklerince onaylanan yeni kurulacak işletmeler, onaylanan fizibilite raporları çerçevesindeki yatırım ve işletme kredisi kullanabilirler. Seracılık kredisinin üst limiti 10 milyon lira. Yatırım kredilerinde 3 milyon liraya kadar yüzde 50, 3 milyon liranın üzeri ile 10 milyon liraya kadar olan kredilerde ise yüzde 25 faiz indirimi uygulanacak. İşletme kredilerinde ise 250 bin liraya kadar yüzde 50 faiz indirimi uygulanırken 250 bin liradan 10 milyon liraya kadar olan dilim için yüzde 25 faiz indirimi uygulanacak.
2-İyi tarım uygulamaları ve organik tarım: "İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmelik" esasları dahilinde bireysel (gerçek veya tüzel kişilik) veya grup (üretici örgütü veya müteşebbis) sertifikasyonu kapsamında iyi tarım uygulamaları kriterlerine uygun faaliyette bulunan üreticiler yatırım ve işletme kredisi kullanabilir. Aynı şekilde, "Organik Tarım Kanun"u ile "Organik Tarımın Esasları ve Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik" dahilinde organik tarımsal ürün ve organik tarımsal girdi üretimini yapan, ürünü toplayan, işleyen, ambalajlayan, pazarlayan veya bu faaliyetleri yapacak olan üreticilere sadece kendi faaliyetleri ile ilgili olarak faiz indirimli yatırım ve işletme kredisi alabilirler. Yetkilendirilmiş kuruluşlarla sözleşme yaparak organik tarıma "Geçiş Süreci"ne alınan üreticilere de yatırım ve işletme kredisi alabilecekler. İyi tarım uygulamaları ve organik tarımda yatırım ve işletme kredisi üst limiti 3 milyon lira. Hem yatırım hem de işletme kredilerinde yüzde 50 faiz indirimi uygulanacak.
3-Modern basınçlı sulama: Üreticilerin, su kaynağından alınan suyun tarla içine dağıtılması amacıyla damla, yağmurlama veya mikro yağmurlama sulama sistemleri kurulması konusunda kredi kullanabilecek. Bu kapsamda, modern basınçlı sulama sistemi kullanan/kullanacak üreticilerin elektrik temini, derin kuyu açılması, derin kuyu teçhizatı ve suyun kaynağından tarlaya taşınmasına ilişkin kredi talepleri de "Modern basınçlı sulama" içerisinde değerlendirilecek. Modern basınçlı sulama sistemlerini kullanmayan üreticilerin tarımsal sulama/derin kuyu/suyun tarlaya taşınmasına yönelik kredi talepleri ise "Diğer üretim konuları" dahilinde değerlendirilecek. Basınçlı sulama sistemlerinde sıfır faizle verilecek kredinin üst limiti ise 1.5 milyon lira. Modern basınçlı sulama sistemlerini kullanmayan diğer sulama yatırımlarında ise 500 bin liralık kredi üst limitine yüzde 25 faiz indirimi uygulanacak.
4- Traktör ve tarımsal mekanizasyon alımı: "Tarımsal Mekanizasyon Araçlarının Kredili Satışına Esas Deney ve Denetimlerle İlgili Tebliğ" esaslarına göre zirai kredilendirme belgesi olan traktör alımlarında yatırım kredisi verilecek. Traktör alımında 35 bin liraya kadar olan kredilerde yüzde 50, 35 bin liradan 500 bin liraya kadar olan kredilerde ise yüzde 25 faiz indirimi uygulanacak. Ayrıca traktör dışında, "Tarımsal Mekanizasyon Araçlarının Kredili Satışına Esas Deney ve Denetimlerle İlgili Tebliğ" esaslarına göre zirai kredilendirme belgesi olan tüm tarımsal mekanizasyon araçları için, yatırım kredisi alınabilir. Tarımsal mekanizasyon kredisinin üst limiti 500 bin lira olarak belirlenirken bu krediye uygulanacak faiz indirim oranı yüzde 25 olacak.
5-Yaygın bitkisel üretim: Bitkisel üretim konu başlığı altında belirtilmeyen yağlı tohumlu bitkiler, hububat, baklagil, yem bitkileri, meyve-sebze, vb. üretimi konularında faaliyette bulunan üreticiler de düşük faizli kredilerden yararlanabilecek. Yaygın bitkisel üretimde de kredi üst limiti 500 bin lira oldu. Bu kredilerde 250 bin liraya kadar yüzde 50, 250 bin liradan 500 bin liraya kadar olan kredilerde ise yüzde 25 faiz indirimi uygulanacak.
6-Sertifikalı tohum, fide, fidan üretimi ve kullanımı: Üreticilerin sertifikasyon sistemi kapsamında yurt içi sertifikalı tohum, fide, fidan üretimi yapan özel sektör yetkilendirilmiş tohumculuk kuruluşu olması ve/veya sözleşmeli üretim yapması, doku kültürü yöntemiyle tohumluk üretimi yapanlar veya yapacak olanlar kredilerden yararlanabilecek. Ayrıca, üreticiler yurtiçinde üretilen sertifikalı tohumu kullanarak bitkisel üretim yapması, yurtiçinde üretilen sertifikalı çilek fidesi veya sertifikalı tohumlardan elde edilen sebze fideleri ile üretim yapması, yurtiçinde üretilen sertifikalı meyve/asma fidanları ile bağ/bahçe tesis etmesi durumunda yine düşük faizli kredilerden yararlanabilecek. Sertifikalı tohum, fide,fidan üretiminde 3 milyon lira limitli kredinin faizi yüzde 100 indirimli yani faizsiz olacak. Sertifikalı tohum, fide ve fidan kullanarak üretim yapanların kullanabileceği kredinin üst limiti 1.5 milyon lira ve yüzde 50 faiz indirimli olacak.
Bu alanlar dışında, arıcılık, kanatlı sektörü, su ürünleri yetiştiriciliği, arazi alımı konusunda da düşük faizli yatırım ve işletme kredileri kullandırılacak.
Düşük faizli kredilerle ilgili daha sağlıklı bilgiyi Ziraat Bankası ve Tarım Kredi Kooperatifleri'nden alabilirsiniz. Ayrıca bu konudaki sorularınızı bizde yanıtlamaya hazırız.
İyi Tarım Uygulamaları Yönetmeliği
Yazar:
hector
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete’nin
Tarihi : 7/12/2010
Sayısı : 27778
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazeteleri
Tarihi : 21/10/2011
Sayısı : 28091
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; çevre, insan ve hayvan sağlığına zarar vermeyen bir tarımsal üretimin yapılması, doğal kaynakların korunması, tarımda izlenebilirlik ve sürdürülebilirlik ile güvenilir ürün arzının sağlanması için gerçekleştirilecek iyi tarım uygulamalarının usul ve esaslarını düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, iyi tarım uygulamalarının genel kuralları, kontrol ve sertifikasyon sistemi ile komitenin, il müdürlüklerinin, üreticilerin, üretici örgütlerinin, müteşebbislerin, kontrol ve sertifikasyon kuruluşlarının, kontrolörlerin, sertifikerlerin ve iç kontrolörlerin görev ve sorumlulukları ile denetim esaslarını kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 4 üncü, 5 inci ve 6 ncı maddelerine, (Değişik ibare:RG-21/10/2011-28091) 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 31 inci ve 43 üncü maddeleri ile 22/3/1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununun 13 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;
a) (Değişik:RG-21/10/2011-28091) Bakan: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanını,
b) (Değişik:RG-21/10/2011-28091) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,
c) Bireysel sertifikasyon: Gerçek veya tüzel kişilerin kendi tasarrufu altındaki alanlarda ürettikleri ürünlerin, kendi adlarına sertifikalandırılmasını,
ç) Denetim: İyi tarım uygulamaları faaliyetlerinin bu Yönetmeliğe uygun olarak yapılıp yapılmadığını tespit etmek amacıyla, KSK’lar, kontrolörler, iç kontrolörler, sertifikerler, üreticiler, üretici örgütleri ve müteşebbislerin Bakanlık veya Bakanlık tarafından denetim yetkisi verilen kuruluşlarca yapılan her türlü denetimini,
d) Düzeltici faaliyet: Uygunsuzluğun düzeltilmesi ve şartların uygunluk kriterlerini tam olarak karşılar hale getirilmesi için yapılan iş ve işlemleri,
e) Entegre mücadele: Kültür bitkilerinde zararlı türlerin popülasyon dinamikleri ve çevre ile ilişkilerini dikkate alarak, uygun olan mücadele metotlarını ve tekniklerini uyumlu bir şekilde kullanarak, bunların popülasyonlarını ekonomik zarar seviyesinin altında tutan zararlı yönetimi sistemini,
f) Entegre ürün yönetimi: Sürdürülebilirlik ilkesi çerçevesinde çevreye karşı sorumlu ve duyarlı, aynı zamanda ekonomik bir tarımsal üretim sistemini,
g) Grup sertifikasyonu: Üretici örgütü veya müteşebbis çatısı altında sözleşmeyle bir araya gelen gerçek kişilerin ürettiği ürünlerin, üretici örgütü veya müteşebbis adına sertifikalandırılmasını,
ğ) İç kontrol: Kontrol öncesinde iyi tarım uygulamaları faaliyetlerinin bu Yönetmeliğe uygunluğunu kontrol etmek üzere gerçekleştirilen faaliyeti,
h) İç kontrolör: Grup sertifikasyonunda, iyi tarım uygulamaları faaliyetlerinin ilgili mevzuata göre uygunluğunu kontrol etmek üzere grup tarafından belirlenmiş gerçek kişiyi,
ı) İl müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüğünü,
i) İyi tarım uygulamaları: Tarımsal üretim sistemini sosyal açıdan yaşanabilir, ekonomik açıdan karlı ve verimli, insan sağlığını koruyan, hayvan sağlığı ve refahı ile çevreye önem veren bir hale getirmek için uygulanması gereken işlemleri,
j) Komite: 10 uncu maddeye göre kurulan ve bu Yönetmeliğin uygulanmasını takip ve temin eden İyi Tarım Uygulamaları Komitesini,
k) Kontrol: İyi tarım uygulamaları faaliyetlerinin bu Yönetmeliğe uygun olarak yapılıp yapılmadığını belirlemek, kayıtları tutmak, sonuçları rapor etmek üzere kontrolör tarafından gerçekleştirilen işlemleri,
l) Kontrolör: İlgili mevzuata göre iyi tarım uygulamaları faaliyetlerinin uygunluğunu KSK adına kontrol etmek üzere Bakanlık tarafından yetkilendirilen gerçek kişiyi,
m) Kontrol noktaları: Çevre, insan ve hayvan sağlığına zarar vermeyen bir tarımsal üretimin yapılması, doğal kaynakların korunması, tarımda izlenebilirlik ve sürdürülebilirlik ile güvenilir ürün arzını sağlamaya yönelik risk değerlendirmesi sonucu belirlenen ve kontrol edilen aşamaları,
n) Kontrol ve sertifikasyon kuruluşu: Bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde, tarımsal ürünlerin kontrol ve sertifikasyon işlemlerini yapmak üzere Bakanlık tarafından yetkilendirilen tüzel kişileri,
o) KSK: Kontrol ve sertifikasyon kuruluşunu,
ö) Müteşebbis: Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak üretilmiş tarımsal ürünü işleyen, muhafaza eden, depolayan veya pazarlayan gerçek veya tüzel kişileri,
p) Sertifika: Tarımsal ürünün bu Yönetmeliğe uygunluğunu gösteren Ek-1’e uygun olarak düzenlenmiş belgeyi,
r) Sertifikasyon: Kontrol faaliyetleri sonucu bu Yönetmeliğe uygunluğu belirlenen tarımsal ürünün, üretici veya üretici grubu adına belgelendirilmesini,
s) Sertifiker: KSK adına kontrolü tamamlanmış ürünün, bu Yönetmeliğe uygunluğunu onaylamak üzere Bakanlık tarafından yetki verilmiş gerçek kişiyi,
ş) Uygunluk kriterleri: Kontrol noktalarına uyum için ihtiyaç duyulan uygunluk düzeyini,
t) Uygunsuzluk: Kontrol noktalarına uyum için ihtiyaç duyulan uygunluk düzeyinin tam olarak sağlanamadığı durumları,
u) Üretici: Tarımsal faaliyetlerini bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapan gerçek veya tüzel kişileri,
ü) Üretici örgütleri: İyi tarım uygulamaları faaliyetlerini gerçekleştirmek üzere tüzel kişilik olarak bir araya gelen üretici organizasyonlarını,
v) Üretim alanı: İyi tarım uygulamalarının gerçekleştirildiği alanı,
y) Ürün: Bitkisel üretim, hayvancılık ve su ürünleri alanında elde edilen her türlü işlenmemiş ham ürünler ile bunların birinci derece işlenmesi ile elde edilmiş ürünleri,
z) Yetki belgesi: Kontrol ve sertifikasyon faaliyetinde bulunmak üzere yetkilendirilen kuruluşa Ek-2’ye uygun olarak Bakanlıkça düzenlenen belgeyi, ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
İyi Tarım Uygulamalarının Genel Kuralları, Kontrol ve Sertifikasyon Sistemi
İyi tarım uygulamalarının genel kuralları
MADDE 5 – (1) İyi tarım uygulamalarında aşağıdaki genel kurallara uyulur.
a) İyi tarım uygulamaları, Bakanlıkça belirlenen uygunluk kriterleri ve kontrol noktaları doğrultusunda gerçekleştirilir.
b) Kontrol ve sertifikasyon işlemleri Bakanlıkça veya Bakanlığın yetkilendirdiği kontrol ve sertifikasyon kuruluşlarınca yapılır. Bu kuruluşlar, TS EN 45011 veya eşdeğeri uluslararası standartlara göre kontrol ve sertifikasyon faaliyetinde bulunur. Kontrol işlemleri kontrolör, sertifikasyon işlemleri sertifiker tarafından gerçekleştirilir.
c) Üretilen tarımsal ürünler, kontrol edilerek sertifikalandırılır.
ç) İyi tarım uygulamaları; üretici, üretici örgütü veya müteşebbis ile KSK arasında tarafların sorumlulukları, hakları ve anlaşmazlıklarını düzenleyen sözleşme doğrultusunda yürütülür.
d) Sertifikalı ürünün, bu Yönetmeliğe uygunluğundan üretici, üretici örgütleri ve müteşebbisler müteselsilen sorumludur.
Kontrol ve sertifikasyon sistemi
MADDE 6 – (1) Tarımsal ürünlerin kontrol ve sertifikasyonu, bireysel sertifikasyon ve grup sertifikasyonu olmak üzere iki şekilde yapılır.
(2) Gerçek veya tüzel kişilerin malik veya kiracılık sıfatıyla tasarrufu altında bulunan alanlarda üretim yapmaları halinde bireysel sertifikasyon yapılır. Sertifikasyon kapsamındaki ürünün üretiminin yapıldığı tüm alanlar, yılda en az bir kez KSK tarafından kontrol edilir.
(3) Üretici örgütü veya müteşebbis çatısı altında sözleşmeyle bir araya gelen gerçek kişilerin malik veya kiracılık sıfatıyla tasarrufu altında bulunan alanlarda üretim yapması halinde grup sertifikasyonu yapılarak üretici örgütü veya müteşebbis adına aşağıdaki şekilde sertifikalandırılır:
a) Grup sertifikasyonu kapsamındaki üreticiler, bu Yönetmelik kapsamında iyi tarım uygulamaları faaliyetlerinde bulunacaklarına ilişkin taahhütnameyi üretici örgütünün idari organına verir. Müteşebbis çatısı altında bir araya gelen üreticiler ise müteşebbis ile ayrı ayrı sözleşme yapar.
b) Grup sertifikasının kullanım hakkı, üretici örgütüne veya müteşebbise aittir. Sertifikasyon kapsamındaki üreticiler, üretici örgütü veya müteşebbisin izni dışında sertifikayı kullanamaz. Ancak iyi tarım uygulamaları yapanlara yönelik destek ve hizmetlerden bireysel olarak yararlanabilir.
c) Üretici örgütleri ve müteşebbisler, iyi tarım uygulamalarına ilişkin bir kalite yönetim sistemi kurmak ve yürütmekle yükümlüdür.
ç) Üretici örgütleri veya müteşebbisler yılda en az bir kez KSK tarafından kontrol edilir. Bu kontrollerde kalite yönetim sistemi ile gruba dahil üreticilerden örnekleme yöntemi ile KSK’ca belirlenen üreticilerin sertifikasyon kapsamındaki tüm üretim alanlarının kontrolleri yapılır.
d) Örnekleme yöntemi ile kontrol edilecek üretici sayısı; ürün ve üretim sistemleri dikkate alınarak gruba dahil üretici sayısının ayrı ayrı kareköklerinin toplamının alınması ile belirlenir. Müteakip kontrollerde farklı üreticiler seçilir.
MADDE 26 – (1) İç kontrolörlerde aranan şartlar aşağıda belirtilmiştir:
a) İç kontrolörlük yapacağı alanla ilgili olarak lisans, ön lisans veya meslek lisesi mezunu olmak.
b) Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak iç kontrolörlük eğitimine katılarak, eğitim sonunda yapılan sınavlardan başarılı olmak.
(2) Bakanlıkça açılan veya açtırılan kontrolörlük eğitimine katılarak eğitim sonunda yapılan sınavlardan başarılı olanlar, ayrıca iç kontrolörlük eğitimine katılmayabilirler.
(3) İç kontrolörler, iç kontrolünü yaptıkları üretici, üretici örgütleri veya müteşebbisler ile herhangi bir çıkar çatışması yaratacak faaliyette bulunamaz, danışmanlığını yapamaz.
(4) KSK’lar yaptıkları kontrollerde, iç kontrolörlerin birinci fıkrada belirtilen şartları taşıyıp taşımadığını kontrol eder.
(5) İç kontrolörler, iyi tarım uygulamaları faaliyetlerini bu Yönetmeliğe göre kontrol ederek, hazırladığı raporu, kontrolünü gerçekleştirdiği üretici, üretici örgütü veya müteşebbise yedi gün içerisinde teslim eder.
ALTINCI BÖLÜM
Denetim ve Bakanlıkça Verilen Yetkilerin Geri Alınması
Denetim
MADDE 27 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında; KSK, kontrolörler, iç kontrolörler, sertifikerler, üreticiler, üretici örgütleri ile müteşebbislerin her türlü denetimi Bakanlık tarafından yapılır.
(2) Bakanlık gerekli gördüğü hallerde denetim yetkisini kısmen veya tamamen kamu kurum ve kuruluşlarına, özel sektör tüzel kişilerine veya üniversitelere devredebilir. Bakanlık, yetki devri yaptığı kuruluşları ayrıca denetler.
Bakanlıkça verilen yetkilerin geri alınması
MADDE 28 – (1) KSK’ya, kontrolörlere ve sertifikerlere, ilgili kanunlar ile düzenlenmiş cezai hükümlerin dışında, bu Yönetmeliğe aykırı davranışları nedeniyle aşağıdaki işlemler uygulanır.
a) KSK tarafından Bakanlığa sunulan kalite el kitabında yer alan hususların veya bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esasların eksik veya yanlış yerine getirildiğinin anlaşılması durumunda eksikliklerin tamamlanması ve/veya yanlışlıkların düzeltilmesi için ilgililer ikaz edilerek süre verilir. Ayrıca asılsız ihbar veya şikâyette bulunanlar ikaz edilir.
b) Eksikliklerin veya yanlış uygulamaların verilen süre içerisinde giderilmemesi durumunda veya Bakanlıkça yerinde yapılan denetimlerde gerek görülmesi halinde ilgililerin yetkileri askıya alınır. Yetkinin askıya alınması altı aydan fazla olamaz.
c) Görev ve yetkilerin yürütülmesinde yetersiz veya eksik olduğu tespit edilenlerin, gerçeğe aykırı kontrol veya sertifikasyon faaliyetinde bulunanların, askıya alma süresi sonunda eksiklikleri ve yanlış uygulamalarını gidermeyenlerin veya yetkilendirilmede aranan şartları taşımadığı anlaşılanların Bakanlıkça verilen yetkileri iptal edilir.
(2) İki yıllık dönem içinde, aynı eylemin tekrarı durumunda ikaz veya askıya alma işlemlerinden bir derece üstü uygulanır.
(3) Bu maddede belirtilen işlemlere, Komite karar verir. Komite, uyguladığı işlemleri kamuoyuna ilan etme hakkına sahiptir.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Sertifikalı ürünlerin pazarlanması ve etiket bilgileri
MADDE 29 – (1) İyi tarım uygulamaları sertifikasına sahip olmayan hiçbir ürün iyi tarım uygulamaları adı altında satılamaz. Sertifikalı ürünlerin diğer ürünlerle karışmasını engelleyecek her türlü tedbirin alınmasından müteşebbisler ve satış yerleri sorumludur.
(2) Piyasaya arz edilen son haliyle kontrol edilmeyen ve sertifikalandırılmayan hiçbir ürün, satış yerinde iyi tarım uygulamaları sertifikası ve logosunu kullanarak satılamaz. İyi tarım uygulamaları logosunun formatı ve kullanımına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak tebliğ ile belirlenir.
(3) KSK tarafından sertifikalandırılan ürünlerin ambalajlanması, etiketlenmesi ve işaretlenmesi, 16/11/1997 tarihli ve 23172 Mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğinin Ambalajlama ve Etiketleme - İşaretleme Bölümü ile Bakanlığın ilgili mevzuatında yer alan hükümler çerçevesinde yapılır. Ayrıca, etiketlemede aşağıdaki bilgiler yer alır.
a) Ürünün kime ait olduğu,
b) Bu Yönetmeliğe uygun olarak üretildiği,
c) Yetkilendirilmiş KSK adı, kod numarası ve ürünün sertifika numarası.
Uygunluk kriterleri ve kontrol noktaları
MADDE 30 – (1) KSK tarafından gerçekleştirilecek kontroller ve iç kontrollerde kullanılacak uygunluk kriterleri ile kontrol noktaları Bakanlıkça belirlenir.
(2) Kontrol noktaları, sertifikasyon için gerekli uyum seviyesine göre derecelendirilir. Sertifikasyonun yapılabilmesi için birinci derece kontrol noktalarının yüzde yüzüne, ikinci derece kontrol noktalarının ise en az yüzde doksan beşine uyulması gerekir.
Genel hükümler
MADDE 31 – (1) Yasalarla belirlenmiş haklar saklı kalmak kaydıyla Bakanlık ile KSK; üreticilere, üretici örgütlerine ve müteşebbislere ait ticari sır niteliğindeki bilgilerin gizliliğini sağlamakla yükümlüdür.
(2) Bakanlık ticari sır niteliğindeki bilgiler hariç olmak üzere, ürünlerde izlenebilirliği sağlayacak sertifikaya esas bilgileri üçüncü taraflara ilan edebilir.
(3) Ayrıca üreticiler, üretici örgütleri ve müteşebbisler KSK ile yapacakları sözleşmede yazılı muvafakatta bulunmak veya Bakanlığa bildirmek suretiyle, ikinci fıkra dışındaki ilave bilgilerin üçüncü kişilere ilanına izin verebilir.
Kontrolör geçici çalışma yetkisi
GEÇİCİ MADDE 1– (1) Su ürünleri ve hayvancılık kapsamlarında Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak kontrolörlük eğitimine kadar 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen lisans eğitimine sahip olanlardan gıda güvenilirliği yönetim sistemi konularında eğitim aldığını belgelendirenlere, kontrolör olarak geçici çalışma yetkisi verilir. Ancak bu şekilde çalışma yetkisi verilenler, faaliyet alanı ile ilgili olarak Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak ilk kontrolörlük eğitiminden itibaren en geç bir yıl içerisinde eğitime katılmak zorunda olup, bu süre içerisinde eğitime katılmayanların çalışma yetkisi iptal edilir. Bu maddeye dayanılarak yetkilendirilenler, su ürünleri veya hayvancılık kapsamlarında açılacak veya açtırılacak ilk kontrolörlük eğitimine öncelikle kabul edilir.
(2) Bu Yönetmeliğin 26 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde aranan şartlara sahip olanlardan; kalite yönetimi sistemlerinin iç tetkiki konularında eğitim alanlar veya Bakanlıkça düzenlenen beş gün süreli iyi tarım uygulamaları eğitimine katılanlar 1/1/2012 tarihine kadar iç kontrolör olarak görev alabilirler.
KSK’lar ile sertifikerlerin durumu
GEÇİCİ MADDE 2 – (1) 8/9/2004 tarihli ve 25577 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İyi Tarım Uygulamalarına İlişkin Yönetmeliğe göre yetkisi devam eden kontrol, sertifikasyon veya kontrol ve sertifikasyon kuruluşları çalışma yetkilerinin bitimine kadar anılan Yönetmelik çerçevesinde faaliyetlerini sürdürürler. Bu kuruluşlardan henüz akredite olmayanlar için 18 inci maddenin birinci fıkrasının (g) bendinin uygulanmasında, İyi Tarım Uygulamalarına İlişkin Yönetmeliğe göre ilk yetkinin verildiği tarih esas alınır. Ayrıca akredite olmayanlar için 18 inci maddenin birinci fıkrasının (h) ve (ı) bentlerinin uygulanmasında, bu Yönetmeliğe dayanılarak yetki sürelerinin uzatıldığı tarih dikkate alınır.
(2) İyi Tarım Uygulamalarına İlişkin Yönetmeliğe göre bir kuruluş adına yetkilendirilen sertifikerlerin yetkileri, aynı kuruluş adına sertifiker olarak görev yaptığı sürece devam eder.
Geçici uygunluk kriterleri ve kontrol noktaları
GEÇİCİ MADDE 3 – (1) 30 uncu maddede belirtilen uygunluk kriterleri ve kontrol noktaları yayımlanıncaya kadar, KSK tarafından Bakanlığa sunulan iyi tarım uygulamalarına dair ulusal veya uluslararası standartlar, Bakanlıkça uygun görüldüğü takdirde uygunluk kriterleri ve kontrol noktaları olarak kullanılır.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 32 – (1) 8/9/2004 tarihli ve 25577 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İyi Tarım Uygulamalarına İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 33 – (1) Bu Yönetmelik 1/1/2011 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 34 – (Değişik:RG-21/10/2011-28091)
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
Tarihi : 7/12/2010
Sayısı : 27778
Yönetmelikte Değişiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazeteleri
Tarihi : 21/10/2011
Sayısı : 28091
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; çevre, insan ve hayvan sağlığına zarar vermeyen bir tarımsal üretimin yapılması, doğal kaynakların korunması, tarımda izlenebilirlik ve sürdürülebilirlik ile güvenilir ürün arzının sağlanması için gerçekleştirilecek iyi tarım uygulamalarının usul ve esaslarını düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, iyi tarım uygulamalarının genel kuralları, kontrol ve sertifikasyon sistemi ile komitenin, il müdürlüklerinin, üreticilerin, üretici örgütlerinin, müteşebbislerin, kontrol ve sertifikasyon kuruluşlarının, kontrolörlerin, sertifikerlerin ve iç kontrolörlerin görev ve sorumlulukları ile denetim esaslarını kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 18/4/2006 tarihli ve 5488 sayılı Tarım Kanununun 4 üncü, 5 inci ve 6 ncı maddelerine, (Değişik ibare:RG-21/10/2011-28091) 3/6/2011 tarihli ve 639 sayılı Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendine, 11/6/2010 tarihli ve 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 31 inci ve 43 üncü maddeleri ile 22/3/1971 tarihli ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununun 13 üncü maddesine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;
a) (Değişik:RG-21/10/2011-28091) Bakan: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanını,
b) (Değişik:RG-21/10/2011-28091) Bakanlık: Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığını,
c) Bireysel sertifikasyon: Gerçek veya tüzel kişilerin kendi tasarrufu altındaki alanlarda ürettikleri ürünlerin, kendi adlarına sertifikalandırılmasını,
ç) Denetim: İyi tarım uygulamaları faaliyetlerinin bu Yönetmeliğe uygun olarak yapılıp yapılmadığını tespit etmek amacıyla, KSK’lar, kontrolörler, iç kontrolörler, sertifikerler, üreticiler, üretici örgütleri ve müteşebbislerin Bakanlık veya Bakanlık tarafından denetim yetkisi verilen kuruluşlarca yapılan her türlü denetimini,
d) Düzeltici faaliyet: Uygunsuzluğun düzeltilmesi ve şartların uygunluk kriterlerini tam olarak karşılar hale getirilmesi için yapılan iş ve işlemleri,
e) Entegre mücadele: Kültür bitkilerinde zararlı türlerin popülasyon dinamikleri ve çevre ile ilişkilerini dikkate alarak, uygun olan mücadele metotlarını ve tekniklerini uyumlu bir şekilde kullanarak, bunların popülasyonlarını ekonomik zarar seviyesinin altında tutan zararlı yönetimi sistemini,
f) Entegre ürün yönetimi: Sürdürülebilirlik ilkesi çerçevesinde çevreye karşı sorumlu ve duyarlı, aynı zamanda ekonomik bir tarımsal üretim sistemini,
g) Grup sertifikasyonu: Üretici örgütü veya müteşebbis çatısı altında sözleşmeyle bir araya gelen gerçek kişilerin ürettiği ürünlerin, üretici örgütü veya müteşebbis adına sertifikalandırılmasını,
ğ) İç kontrol: Kontrol öncesinde iyi tarım uygulamaları faaliyetlerinin bu Yönetmeliğe uygunluğunu kontrol etmek üzere gerçekleştirilen faaliyeti,
h) İç kontrolör: Grup sertifikasyonunda, iyi tarım uygulamaları faaliyetlerinin ilgili mevzuata göre uygunluğunu kontrol etmek üzere grup tarafından belirlenmiş gerçek kişiyi,
ı) İl müdürlüğü: Bakanlık il müdürlüğünü,
i) İyi tarım uygulamaları: Tarımsal üretim sistemini sosyal açıdan yaşanabilir, ekonomik açıdan karlı ve verimli, insan sağlığını koruyan, hayvan sağlığı ve refahı ile çevreye önem veren bir hale getirmek için uygulanması gereken işlemleri,
j) Komite: 10 uncu maddeye göre kurulan ve bu Yönetmeliğin uygulanmasını takip ve temin eden İyi Tarım Uygulamaları Komitesini,
k) Kontrol: İyi tarım uygulamaları faaliyetlerinin bu Yönetmeliğe uygun olarak yapılıp yapılmadığını belirlemek, kayıtları tutmak, sonuçları rapor etmek üzere kontrolör tarafından gerçekleştirilen işlemleri,
l) Kontrolör: İlgili mevzuata göre iyi tarım uygulamaları faaliyetlerinin uygunluğunu KSK adına kontrol etmek üzere Bakanlık tarafından yetkilendirilen gerçek kişiyi,
m) Kontrol noktaları: Çevre, insan ve hayvan sağlığına zarar vermeyen bir tarımsal üretimin yapılması, doğal kaynakların korunması, tarımda izlenebilirlik ve sürdürülebilirlik ile güvenilir ürün arzını sağlamaya yönelik risk değerlendirmesi sonucu belirlenen ve kontrol edilen aşamaları,
n) Kontrol ve sertifikasyon kuruluşu: Bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde, tarımsal ürünlerin kontrol ve sertifikasyon işlemlerini yapmak üzere Bakanlık tarafından yetkilendirilen tüzel kişileri,
o) KSK: Kontrol ve sertifikasyon kuruluşunu,
ö) Müteşebbis: Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak üretilmiş tarımsal ürünü işleyen, muhafaza eden, depolayan veya pazarlayan gerçek veya tüzel kişileri,
p) Sertifika: Tarımsal ürünün bu Yönetmeliğe uygunluğunu gösteren Ek-1’e uygun olarak düzenlenmiş belgeyi,
r) Sertifikasyon: Kontrol faaliyetleri sonucu bu Yönetmeliğe uygunluğu belirlenen tarımsal ürünün, üretici veya üretici grubu adına belgelendirilmesini,
s) Sertifiker: KSK adına kontrolü tamamlanmış ürünün, bu Yönetmeliğe uygunluğunu onaylamak üzere Bakanlık tarafından yetki verilmiş gerçek kişiyi,
ş) Uygunluk kriterleri: Kontrol noktalarına uyum için ihtiyaç duyulan uygunluk düzeyini,
t) Uygunsuzluk: Kontrol noktalarına uyum için ihtiyaç duyulan uygunluk düzeyinin tam olarak sağlanamadığı durumları,
u) Üretici: Tarımsal faaliyetlerini bu Yönetmelik hükümlerine uygun olarak yapan gerçek veya tüzel kişileri,
ü) Üretici örgütleri: İyi tarım uygulamaları faaliyetlerini gerçekleştirmek üzere tüzel kişilik olarak bir araya gelen üretici organizasyonlarını,
v) Üretim alanı: İyi tarım uygulamalarının gerçekleştirildiği alanı,
y) Ürün: Bitkisel üretim, hayvancılık ve su ürünleri alanında elde edilen her türlü işlenmemiş ham ürünler ile bunların birinci derece işlenmesi ile elde edilmiş ürünleri,
z) Yetki belgesi: Kontrol ve sertifikasyon faaliyetinde bulunmak üzere yetkilendirilen kuruluşa Ek-2’ye uygun olarak Bakanlıkça düzenlenen belgeyi, ifade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
İyi Tarım Uygulamalarının Genel Kuralları, Kontrol ve Sertifikasyon Sistemi
İyi tarım uygulamalarının genel kuralları
MADDE 5 – (1) İyi tarım uygulamalarında aşağıdaki genel kurallara uyulur.
a) İyi tarım uygulamaları, Bakanlıkça belirlenen uygunluk kriterleri ve kontrol noktaları doğrultusunda gerçekleştirilir.
b) Kontrol ve sertifikasyon işlemleri Bakanlıkça veya Bakanlığın yetkilendirdiği kontrol ve sertifikasyon kuruluşlarınca yapılır. Bu kuruluşlar, TS EN 45011 veya eşdeğeri uluslararası standartlara göre kontrol ve sertifikasyon faaliyetinde bulunur. Kontrol işlemleri kontrolör, sertifikasyon işlemleri sertifiker tarafından gerçekleştirilir.
c) Üretilen tarımsal ürünler, kontrol edilerek sertifikalandırılır.
ç) İyi tarım uygulamaları; üretici, üretici örgütü veya müteşebbis ile KSK arasında tarafların sorumlulukları, hakları ve anlaşmazlıklarını düzenleyen sözleşme doğrultusunda yürütülür.
d) Sertifikalı ürünün, bu Yönetmeliğe uygunluğundan üretici, üretici örgütleri ve müteşebbisler müteselsilen sorumludur.
Kontrol ve sertifikasyon sistemi
MADDE 6 – (1) Tarımsal ürünlerin kontrol ve sertifikasyonu, bireysel sertifikasyon ve grup sertifikasyonu olmak üzere iki şekilde yapılır.
(2) Gerçek veya tüzel kişilerin malik veya kiracılık sıfatıyla tasarrufu altında bulunan alanlarda üretim yapmaları halinde bireysel sertifikasyon yapılır. Sertifikasyon kapsamındaki ürünün üretiminin yapıldığı tüm alanlar, yılda en az bir kez KSK tarafından kontrol edilir.
(3) Üretici örgütü veya müteşebbis çatısı altında sözleşmeyle bir araya gelen gerçek kişilerin malik veya kiracılık sıfatıyla tasarrufu altında bulunan alanlarda üretim yapması halinde grup sertifikasyonu yapılarak üretici örgütü veya müteşebbis adına aşağıdaki şekilde sertifikalandırılır:
a) Grup sertifikasyonu kapsamındaki üreticiler, bu Yönetmelik kapsamında iyi tarım uygulamaları faaliyetlerinde bulunacaklarına ilişkin taahhütnameyi üretici örgütünün idari organına verir. Müteşebbis çatısı altında bir araya gelen üreticiler ise müteşebbis ile ayrı ayrı sözleşme yapar.
b) Grup sertifikasının kullanım hakkı, üretici örgütüne veya müteşebbise aittir. Sertifikasyon kapsamındaki üreticiler, üretici örgütü veya müteşebbisin izni dışında sertifikayı kullanamaz. Ancak iyi tarım uygulamaları yapanlara yönelik destek ve hizmetlerden bireysel olarak yararlanabilir.
c) Üretici örgütleri ve müteşebbisler, iyi tarım uygulamalarına ilişkin bir kalite yönetim sistemi kurmak ve yürütmekle yükümlüdür.
ç) Üretici örgütleri veya müteşebbisler yılda en az bir kez KSK tarafından kontrol edilir. Bu kontrollerde kalite yönetim sistemi ile gruba dahil üreticilerden örnekleme yöntemi ile KSK’ca belirlenen üreticilerin sertifikasyon kapsamındaki tüm üretim alanlarının kontrolleri yapılır.
d) Örnekleme yöntemi ile kontrol edilecek üretici sayısı; ürün ve üretim sistemleri dikkate alınarak gruba dahil üretici sayısının ayrı ayrı kareköklerinin toplamının alınması ile belirlenir. Müteakip kontrollerde farklı üreticiler seçilir.
,
Kontrol işlemleri
MADDE 7 – (1) KSK, kontrol işlemlerini aşağıdaki şekilde gerçekleştirir:
a) Sözleşme yapılmasını müteakip, 6 ncı madde çerçevesinde kontrol planı hazırlar. Bu kontrol planı; üretici, üretici örgütü veya müteşebbisin adı ve adresi, kontrol tarihi, kontrol süresi ile kontrolör adını içerir.
b) Kontrol planına göre, hasat ve kesim gibi üretimin tüm aşamalarının kontrolüne izin verecek dönemlerde kontrol faaliyetinde bulunur.
c) Aynı işletmede bitkisel üretim, hayvancılık ve su ürünleri yetiştiriciliği kapsamlarının her hangi birinde birden fazla ürünün kontrol ve sertifikasyonunu aşağıdaki şekilde yapar:
1) İlk kez sözleşme yaptığı üretici, üretici örgütü veya müteşebbislerin kontrolünde, tüm ürünler için üretimin tüm aşamalarının kontrol faaliyetlerini gerçekleştirir.
2) İkinci yıldan itibaren, aynı kapsamda olan fakat farklı hasat veya kesim dönemine sahip birden fazla ürünün müteakip kontrollerinde; üretim alanı en çok olan ürünün hasat veya kesim dönemini dikkate alarak kontrol faaliyetini gerçekleştirir. Sertifika kapsamındaki diğer ürünler için çevre, insan ve hayvan sağlığı açısından risk değerlendirmesi yaparak tüm kontrol noktaları için objektif delilleri elde etmesi durumunda, yerinde kontrol yapmadan kontrol faaliyetini tamamlayabilir.
ç) Kontrol noktalarında değişikliğe gidilmesi, sertifikasyon kapsamına yeni bir ürünün, üreticinin veya üretim alanının dahil edilmesi veya sertifikalı üretime ara verilmesi durumlarında (c) bendinin (1) numaralı alt bendine göre kontrol faaliyetlerini gerçekleştirir.
d) Grup sertifikasyonu kapsamında ilk kez sözleşme yaptığı üretici örgütü veya müteşebbislerin ilk sertifikalarının geçerlilik döneminde; kontrol ettiği üretici sayısının %50’si kadar üreticiye ilave olarak habersiz kontrol yapar.
e) Bu kontrollere ilaveten, yılda en az bir kez her sertifikasyon seçeneğindeki sözleşme yaptığı tarafların en az % 10’unu habersiz olarak kontrol eder. KSK’lar bu habersiz kontrollerde, üretici gruplarının öncelikle kalite yönetim sistemini kontrol eder, herhangi bir uygunsuzluk görmesi durumunda gruba dahil üreticileri, 6 ncı maddenin üçüncü fıkrası çerçevesinde kontrol eder.
f) Habersiz kontrollerde; kontrolden en fazla kırksekiz saat öncesinde üretici, üretici örgütü veya müteşebbise bildirimde bulunur. Üretici, üretici örgütü veya müteşebbisler geçerli bir mazeret bildirmek suretiyle habersiz kontrolün bir defaya mahsus ertelenmesini talep edebilir.
g) KSK, bu Yönetmelik hükümlerine uymayan üretim teknikleri veya girdilerin kullanıldığından şüphe duyduğu durumlarda, analiz amaçlı numune alarak analiz yaptırabilir. Bununla birlikte Bakanlık da, gıda güvenilirliği açısından riskli gördüğü ürünlerde, numune alınarak analiz yaptırılmasını talep edebilir. Ürün analizleri, Bakanlıkça yetkilendirilen laboratuvarlarda yaptırılır. Yurt dışında analiz yaptırılması halinde bu laboratuarlar, TS EN ISO/IEC 17025 veya eşdeğeri uluslararası standartlarda Türk Akreditasyon Kurumu veya Avrupa Akreditasyon Birliği karşılıklı tanıma anlaşmasına göre geçerliliği mevcut uluslararası akreditasyon kurumlarından akredite olmalıdır.
ğ) Kontrolün tamamlanmasını müteakip, üretim alanlarında üretici, üretici örgütü, müteşebbis veya temsilcileri ile kontrolörün imzasını taşıyan kontrol raporunun hazırlanmasını sağlayarak, kontrol sonucunu rapor tarihinden itibaren bir ay içerisinde bilgi için faaliyet gösterdikleri ildeki il müdürlüğüne gönderir.
Kontrol süresi
MADDE 8 – (1) KSK, ürün cinsi, yetiştirme ortamı ve alan genişliğini dikkate alarak asgari aşağıdaki sürelerde kontrol faaliyetlerini gerçekleştirir.
a) Bireysel sertifikasyonda bir gün,
b) Grup sertifikasyonunda; kalite yönetim sistemi kontrolleri için bir gün, ayrıca üretici kontrolleri için aşağıdaki sürelere uyar.
1) Grubu oluşturan üyelerin tarım arazilerinin bir hektardan küçük olması ve aynı il sınırları içerisinde yer alması durumunda bir günde en fazla dört üretici,
2) Grubu oluşturan üyelerin tarım arazilerinin bir–beş hektar olması ve aynı il sınırları içerisinde yer alması durumunda bir günde en fazla üç üretici,
3) Grubu oluşturan üyelerin tarım arazilerinin beş hektardan büyük olması ve aynı il sınırları içerisinde yer alması durumunda bir günde en fazla iki üretici,
4) Üreticilere ait tarım arazilerinin farklı il sınırlarında olması durumunda arazi büyüklüğüne bakılmaksızın her gün için bir üretici,
5) Bitkisel üretim alanları dışındaki diğer faaliyet kapsamları için aynı il sınırları içerisinde yer alması durumunda bir günde en fazla dört üretici,
6) Kontrolör sayısının birden fazla olması durumunda, üreticilerin kontrol süreleri yukarıda belirtilen esaslara göre her kontrolör için oranlanarak, kontrol edilir.
Sertifikasyon işlemleri
MADDE 9 – (1) KSK, kontrolün yapıldığı veya düzeltici faaliyetlerin tamamlandığı tarihten itibaren en geç on dört gün içerisinde sertifikasyona ilişkin kararını verir. Kontrol faaliyetleri sonucu bu Yönetmeliğe uygunluğu belirlenen tarımsal ürün, üretici veya üretici grubu adına Ek-1’e uygun olarak sertifikalandırılır.
(2) Sertifikada aşağıdaki bilgiler yer alır.
a) Kuruluş adı, adresi, Bakanlıkça verilen kodu ve varsa logosu,
b) Akreditasyon Kurumunun markası,
c) Sertifika numarası,
ç) Üretici veya üretici örgütü ya da müteşebbis adı ve üretim yeri ile birlikte sertifikasyon seçeneği, ayrıca grup sertifikasyonunda gruba dahil üretici listesi,
d) “Kontrol edilerek 7/12/2010 tarihli ve 27778 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygunluğu tespit edilmiştir” ibaresi,
e) Kontrol tarihi,
f) Sertifikanın kapsadığı ürün,
g) Birincil üretimin/işlenmemiş ham ürün veya ürün işlemenin dahil olup olmadığına dair bilgi,
ğ) Sertifikanın geçerlilik tarihi,
h) Sertifikanın yayınlandığı yer ve tarih,
ı) Sertifikerin adı, soyadı ve imzası.
(3) Bitkisel üretim, hayvancılık ve su ürünleri kapsamlarının herhangi birinde yer alan birden fazla ürün aynı sertifikada yer alabilir. Ancak farklı kapsamlarda olan ürünler için ayrı ayrı sertifika düzenlenir.
(4) Sertifikanın geçerlilik süresi, düzenlendiği tarihten itibaren en fazla on iki aydır.
(5) Sertifikanın yayınlanmasından sonra sertifika geçerlilik süresi içerisinde aynı kapsamdaki yeni ürün veya ürünlerin kontrolünün tamamlanması durumunda, önce yayınlanan sertifika revize edilerek yeni ürünler sertifika kapsamına alınabilir. Sertifikanın revize edilmesi durumunda, sertifika geçerlilik süresi uzatılamaz.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Komitenin Oluşumu, Çalışma Usul ve Esasları ile Görevleri
Komitenin oluşumu
MADDE 10 – (1) (Değişik:RG-21/10/2011-28091) Komite; Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünden bir genel müdür yardımcısı, ilgili daire başkanının da olduğu üç üye, Hayvancılık Genel Müdürlüğünden bir üye, Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürlüğünden bir üye, Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünden bir üye, Bakanlık Hukuk Müşavirliğinden bir hukuk müşaviri ve Bakanlık Rehberlik ve Teftiş Başkanlığından bir müfettiş olmak üzere toplam sekiz üyeden oluşturulur. İyi Tarım Uygulamaları Komitesine, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünden genel müdür yardımcısı veya ilgili daire başkanı başkanlık eder.
(2) İhtiyaç duyulması halinde kamu veya kamu dışı kurum ve kuruluşlardan komiteye temsilci davet edilebilir. Ancak toplantılara bu şekilde katılanların oy hakkı bulunmaz.
(3) (Değişik:RG-21/10/2011-28091) Raportörlük, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü ilgili daire başkanlığı tarafından yürütülür.
Komitenin çalışma usul ve esasları
MADDE 11 – (1) Komitenin çalışma usul ve esasları aşağıda belirtilmiştir.
a) Komite, Bakan onayı ile oluşturulur.
b) (Değişik:RG-21/10/2011-28091) Komite sekretaryası, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü ilgili daire başkanlığı tarafından yürütülür.
c) Komite, yılda en az iki kez olağan, komite başkanının gerekli gördüğü hallerde ise olağanüstü olarak toplanır.
ç) Komite, üye tam sayısının çoğunluğu ile toplanır ve üye tam sayısının çoğunluğu ile karar alır. Oyların eşitliği halinde Başkanın oyu iki oy sayılır.
d) Kararlar, toplantı tarihinden itibaren en geç bir ay içinde toplantıya katılan üyeler tarafından imzalanarak Müsteşarlık onayına sunulur ve onay tarihinden itibaren yürürlüğe girer.
Komitenin görevleri
MADDE 12 – (1) Komitenin görevleri aşağıda belirtilmiştir.
a) Bu Yönetmelik hükümlerini uygulamak ve uygulanması için gerektiğinde ilgili kurum veya kişileri yetkilendirmek.
b) KSK’ların, iyi tarım uygulamaları konusunda yetkilendirilmek üzere yaptığı başvuruyu değerlendirerek, başvuruyu Bakanlığa ulaştığı tarihten itibaren doksan gün içinde sonuçlandırmak.
c) KSK’ları yetkilendirmek, gerektiğinde yetkilerini askıya almak veya iptal etmek.
ç) KSK’ların, kontrolörlerin, sertifikerlerin, iç kontrolörlerin, üreticilerin, üretici örgütlerinin ve müteşebbislerin ilgili mevzuata uymadığı tespit edildiğinde, gerekli işlemleri uygulamak veya uygulatmak.
d) KSK’lardan; üreticiye, üretici örgütüne, müteşebbise, ürüne, üretime, kontrol işlemine, sertifikasyon işlemine, kuruluşun kendisine, çalışanına ve menşeine dair her türlü bilgi ve belgeleri gerektiğinde istemek.
e) Bu Yönetmeliğe aykırı düzenlendiği tespit edilen sertifikaları iptal etmek veya ettirmek.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
İl Müdürlüklerinin Görev ve Sorumlulukları, Üreticilerin, Üretici Örgütlerinin ve Müteşebbislerin Yükümlülükleri
ile Kontrol ve Sertifikasyon Sözleşmesi
İl müdürlüklerinin görev ve sorumlulukları
MADDE 13 – (1) İl müdürlüklerinin görev ve sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir.
a) Üreticilere, üretici örgütlerine, müteşebbislere ve tüketicilere iyi tarım uygulamaları konusunda eğitim ve yayım hizmeti vermek.
b) KSK tarafından iyi tarım uygulamalarına başladığı bildirilen üretici, üretici örgütleri veya müteşebbislerin entegre mücadele ve entegre ürün yönetimi prensiplerinde üretim yapmasını sağlamak üzere ürün veya ürün grubu bazında entegre mücadele ve entegre ürün yönetimi programları hazırlamak, bu programlar çerçevesinde eğitimler düzenlemek ve eğitime katılanları kayıt altına almak.
c) İyi tarım uygulamalarına başlayan veya devam eden üretici, üretici örgütleri ve müteşebbislere ait KSK tarafından gönderilen her türlü bilgiyi kayıt altına alarak istenildiğinde Bakanlığa bildirmek.
ç) Bakanlıkça iyi tarım uygulamalarına ilişkin verilecek diğer görevleri yerine getirmek.
Üreticilerin yükümlülükleri
MADDE 14 – (1) Üreticilerin yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir.
a) İyi tarım uygulamaları faaliyetinde bulunacak tüm üreticiler bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde belirtilen iyi tarım uygulamalarının genel kurallarına uygun faaliyette bulunur.
b) Bireysel sertifikasyon kapsamındaki üreticiler bireysel sertifikasyon şartlarında, grup sertifikasyonu kapsamındaki üreticiler ise grup sertifikasyonu şartlarında kontrol edilerek sertifikalandırılır.
c) Üretici tarafından üretilen aynı türdeki ürünlerin tamamı, kontrol ve sertifikasyon kapsamına alınır.
Üretici örgütlerinin yükümlülükleri
MADDE 15 – (1) Üretici örgütlerinin yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir.
a) 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanunu çerçevesinde kurulan üretici birlikleri dışındaki üretici örgütlerinin; kendi özel mevzuatı veya ana sözleşmelerinde tarımsal ürünlerin üretimi ve ticaretine ilişkin faaliyette bulunmayı düzenleyen hükümler açıkça yer alır.
b) Grup sertifikasyonu şartlarında kontrol edilerek sertifikalandırılır.
c) Bu Yönetmelik hükümlerine, kalite yönetim sistemi şartlarına veya KSK ile yapılan sözleşme esaslarına uymadığını tespit ettiği üyesini veya üyeye ait ürünü sertifikasyon kapsamından çıkarır. Çıkarılan üyeyi KSK’ya en fazla bir ay içerisinde bildirir.
Müteşebbislerin yükümlülükleri
MADDE 16 – (1) Müteşebbislerin yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir.
a) Kendi özel mevzuatı veya ana sözleşmelerinde tarımsal ürünlerin üretimi ve ticaretine ilişkin faaliyette bulunmayı düzenleyen hükümler açıkça yer alır.
b) Bitki koruma ve bitki besleme ürünleri ile hayvan sağlığı ve hayvan besleme ürünlerine ait üretim, satış, pazarlama ve reklam faaliyetlerinde bulunamaz. Ayrıca tarımsal danışmanlık yapamaz.
c) Bitkisel üretim, hayvancılık ve su ürünleri alanında elde edilen her türlü işlenmemiş ham ürünleri kendi adına sertifikalandıracak müteşebbisler, grup sertifikasyonu şartlarında kontrol edilerek sertifikalandırılır. Sertifikalı ürünlerin, iyi tarım uygulamaları sertifikası olmayan ürünlerle karışmasını engelleyecek her türlü tedbiri almak suretiyle izlenebilirlik sistemi oluşturur.
ç) Bu Yönetmelik hükümlerine, kalite yönetim sistemi şartlarına veya KSK ile yapılan sözleşme esaslarına uymadığını tespit ettiği üreticisini sertifikasyon kapsamından çıkarır. Çıkarılan üreticiyi KSK’ya en geç bir ay içerisinde bildirir.
d) Bitkisel üretim, hayvancılık ve su ürünleri alanında elde edilen her türlü işlenmemiş ham ürünleri kendi adına sertifikalandırmayan, ancak iyi tarım uygulamaları sertifikasına sahip tarımsal ürünleri satın alarak işleyen, ambalajlayan veya paketleyen müteşebbisler; iyi tarım uygulamalarına uygun faaliyette bulunarak bireysel sertifikasyon şartlarında sertifikalandırılır. Bu şekilde sertifikalandırılan müteşebbislerin aynı türdeki ürünlerinin tamamı, kontrol ve sertifikasyon kapsamında olmalıdır.
Kontrol ve sertifikasyon sözleşmesi
MADDE 17 – (1) KSK; üretici, üretici örgütü veya müteşebbisler ile sözleşme yapmak suretiyle kontrol ve sertifikasyon faaliyetinde bulunur. Bu sözleşmede, tarafların sorumlulukları, hakları ve anlaşmazlıklarını düzenleyen hususlar yer alır. Bunun yanında, bu Yönetmeliğe aykırı faaliyette bulunulması veya taraflar arasında anlaşmazlığın vuku bulması durumlarında, uygulanacak işlemler ile gerekli hallerde başvurulması maksadıyla üretim bölgesi içerisinde olan bir mahkeme yeri belirtilir.
(2) Üretici, üretici örgütü ve müteşebbisler Bakanlıkça yetkilendirilen KSK arasından istediğini seçme hakkına sahiptir.
(3) Üretici, üretici örgütü ve müteşebbisler; aynı dönemde aynı ürün için sadece bir KSK ile sözleşme yapar ve sözleşme devam ettiği sürece başka bir KSK ile sözleşme yapamaz.
(4) Üreticiler, aynı dönemde aynı ürün için bireysel veya grup seçeneklerinin sadece birinde iyi tarım uygulamaları faaliyetinde bulunur.
(5) Sözleşme yapılan KSK’nın yetkisinin Bakanlık tarafından iptali veya askıya alınması durumunda, üretici başka bir KSK ile sözleşme yapma hakkına sahiptir.
(6) Üretici, üretici örgütü ve müteşebbisler; hukuki yapılarında, tarımsal faaliyetlerinde veya üretim alanlarında yaptığı her türlü değişikliği, ilgili KSK’ya en geç bir ay içerisinde bildirir.
(7) Üretici, üretici örgütü ve müteşebbisler; KSK ile yaptığı sözleşmedeki hak ve yükümlülükleri saklı kalmak koşuluyla, sertifikasyon kapsamındaki ürün veya ürünlerini geçici veya sürekli olarak iyi tarım uygulamaları kapsamından çıkarma hakkına sahiptir.
(8) İyi tarım uygulamalarına başlayan üretici, üretici örgütü veya müteşebbisler bu Yönetmelikte belirtilen hususlara dair her türlü kayıtlarını Bakanlık yetkililerine ve sözleşme yaptığı KSK’ya ibraz eder, üretim alanlarını denetime ve kontrole açar.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Kontrol ve Sertifikasyon Kuruluşu, Kontrolör, Sertifiker ve İç Kontrolörlerde Aranan Şartlar ile Çalışma Usul ve Esasları
KSK'da aranan şartlar
MADDE 18 – (1) KSK aşağıdaki şartları haiz olmalıdır.
a) Yeterli ve tecrübeli personel ile teknik alt yapıya sahip olmalı ve en az bir kontrolör ve bir sertifiker istihdam etmelidir. Kontrolör ve sertifikerin sayısı; KSK’nın müşteri sayısı, kontrol edilecek işletme, üretici ve üretim alanları için yeterli olmalıdır.
b) Kontrol ve sertifikasyon işleminin sonuçlarını etkileyebilecek ticari, mali ve diğer baskılardan bağımsız ve tarafsız olmalıdır.
c) Kendilerine verilen yetkiyi kullanırken herhangi bir çıkar çatışması yaratacak faaliyette bulunamaz. Belgelendirdiği ürünlerin veya tarımsal girdilerin; üretim, tedarik, reklam ve pazarlamasını yapamaz. Danışmanlık hizmeti veremez.
ç) Sürekli irtibat sağlanabilecek her türlü alt yapıyı oluşturur.
d) Kontrol ve sertifikasyon olmak üzere iki ayrı birimden oluşur. Kontrol biriminde görev yapanlar sertifikasyon biriminde, sertifikasyon biriminde görev yapanlar kontrol biriminde görev yapamazlar. Kontrol ve sertifikasyon aynı kişi tarafından yapılamaz.
e) Yöneticileri, ortakları ve çalışanları başka bir KSK’da herhangi bir görev alamaz.
f) Yöneticileri, ortakları ve çalışanları ile bunların birinci derece yakınları tarafından üretilen tarımsal ürünlerin kontrol ve sertifikasyonunu yapamaz.
g) İlk yetkilendirilmesinden itibaren iki yıl içerisinde, TS EN 45011 veya eşdeğeri uluslararası standartlarda Türk Akreditasyon Kurumu veya Avrupa Akreditasyon Birliği karşılıklı tanıma anlaşmasına göre geçerliliği mevcut uluslararası akreditasyon kurumlarından akredite olmak ve akreditasyon belgesini Bakanlığa ibraz etmek zorundadır. Akreditasyon kapsamı, bu Yönetmeliğe veya Bakanlıkça kabul edilen iyi tarım uygulamalarına dair standartlara göre olmalıdır. Belirtilen sürede akreditasyon belgesini Bakanlığa ibraz etmeyen KSK’nın yetkisi Bakanlıkça iptal edilir.
ğ) Yabancı bir kuruluşun Türkiye’deki şubesi ise tüm yasal izin işlemlerini tamamlayarak şubeyi de kapsayan merkezine ait akreditasyon belgesini müracaatta Bakanlığa ibraz eder.
h) Akredite olmayan KSK, akreditasyon belgesini Bakanlığa ibraz edinceye kadar bireysel ve grup sertifikasyonu seçeneklerinde toplam en fazla on üretici için sertifika düzenler.
ı) TS EN 45011 veya eşdeğeri uluslararası standartlara göre akredite olmakla birlikte, akreditasyon kapsamı bu Yönetmeliğe veya Bakanlıkça kabul edilen iyi tarım uygulamalarına dair standartları kapsamayan KSK; belirtilen kapsamdaki akreditasyon belgesini Bakanlığa ibraz edinceye kadar bireysel ve grup sertifikasyonu seçeneklerinde toplam en fazla yirmi üretici için sertifika düzenler.
i) Bu Yönetmelik kapsamında akredite olarak faaliyette bulunmakta iken akredite olmadığı kapsamda yetkisini genişletmek isteyen KSK, kapsam genişletmenin yapıldığı tarihten itibaren altı ay içerisinde, kapsam genişletmeyi içeren akreditasyon belgesini Bakanlığa ibraz eder. Bu süre içerisinde kapsam genişletme talep edilen ürün grubunda düzenleyecekleri sertifika sayısı, bu fıkranın (ı) bendinde belirtilen sayıların üzerinde olamaz.
KSK’ların yetkilendirilmesi için istenen belgeler
MADDE 19 – (1) KSK, Bakanlığa yapacağı başvuru dosyasında aşağıdaki belgeleri ibraz eder.
a) Ek-3’e uygun başvuru dilekçesi.
b) Kuruluş yetkililerine ait noter onaylı imza sirküleri.
c) Şirketler için Ticaret Sicili Gazetesi veya onaylı sureti ile son altı ay içerisinde kayıtlı olduğu ticaret odasından alınmış oda sicil kayıt belgesi.
ç) İyi tarım uygulamaları kontrol ve sertifikasyon faaliyeti yapabileceğini gösterir kendi özel mevzuatı veya ana sözleşmesi.
d) İletişim bilgileri ile var ise logosuna ait belgeler.
e) Kuruluş ortakları, yöneticileri ve temsilcilerinin kimlik belgelerinin onaylı sureti, kuruluşun ortakları arasında tüzel kişilik olması durumunda ortak tüzel kişiliğe ait son altı ay içerisinde kayıtlı olduğu ticaret odasından alınmış oda sicil kayıt belgesi, anonim şirketler için kuruluş yöneticileri ve temsilcilerinin kimlik belgelerinin onaylı sureti.
f) Organizasyon şeması ve görev tanımları.
g) Yabancı kuruluşların şubeleri için akreditasyon belgesi.
ğ) Yetkisi süresince veya Bakanlıkça yetkisinin askıya alınması veya iptali nedeniyle, sözleşme yaptığı taraflara, Bakanlığa veya üçüncü şahıslara karşı doğabilecek her türlü zarardan tek başına sorumlu olduğunu gösterir Ek-4’e uygun, noter onaylı taahhütname.
h) Çalışanların sosyal güvenlik kurumu kayıtlarını gösterir belgeler.
ı) 24 üncü maddede belirtilen şartları taşıyan kontrolöre ait belgeler.
i) 25 inci maddede belirtilen şartları taşıyan sertifikere ait belgeler.
j) Bu Yönetmeliğe uygun olarak yürüteceği kalite yönetim sistemini, kontrol ve sertifikasyon kriterlerini, izlenebilirlik ve numune alma yöntemlerini, bu Yönetmeliğe veya sözleşme hükümlerine aykırılığı bulunan üretici, üretici örgütü veya müteşebbislere uygulayacağı işlemleri içeren kalite el kitabıyla birlikte kontrol ve sertifikasyon ücretlendirme yöntemi ve birim fiyatlarına ait dokümanlar.
k) Müşterisi ile yapacağı sözleşme örneği.
l) Asgari olarak Ek–1’de belirtilen bilgileri içeren sertifika örneği.
(2) Başvuruda istenilen belgeler Bakanlıkça incelenir, ilgili mevzuat hükümlerine uygun olmayan belgeler ile yapılan başvurular reddedilir.
KSK’ların çalışma usul ve esasları
MADDE 20 – (1) KSK aşağıdaki esaslar dahilinde faaliyette bulunur.
a) Bakanlıkça ikişer yıllık süre ile yetkilendirilirler. Yetki süreleri dolmadan en az bir ay önce yetki sürelerini uzatmak üzere başvurmalıdır.
b) Faaliyet konusuna göre yetkilendirildiği alanda çalışır ve yetkilerini devredemez.
c) Üretici, üretici örgütü veya müteşebbis ile sözleşme yapar.
ç) Sözleşme yapacağı taraflardan, sertifikasyon kapsamındaki üreticiye ait Bakanlık çiftçi kayıt sistemi belgesi veya faaliyet konusu ile ilgili Bakanlıktaki diğer kayıtlara ilişkin belgeleri ister.
d) Sözleşmeyi müteakip kontrol planı hazırlar.
e) Sözleşme yaptığı üretici, üretici örgütü ve müteşebbislere ait bilgileri sözleşme tarihinden itibaren en geç on beş gün içerisinde Bakanlığa bildirir. Bu bildirimleri kontrol tarihinden en az yedi gün önce tamamlar.
f) Bakanlıkça düzenlenecek toplantılara ve eğitimlere istenilen düzeyde katılım sağlar.
g) Üreticiye, üretici örgütüne, müteşebbise, ürüne, üretime, kontrol işlemine, sertifikasyon işlemine, kuruluşun kendisine, çalışanına ve menşeine dair her türlü bilgi ile belgeleri Bakanlıkça belirlenecek süre ve formatta Bakanlığa ibraz eder.
ğ) Akreditasyon kuruluşlarınca yapılan denetimlere ilişkin raporları ve yaptırımları rapor tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde Bakanlığa bildirir.
(2) Sertifika düzenlenebilmesi için birinci derece kontrol noktalarının tamamına, ikinci derece kontrol noktalarının en az yüzde doksan beşine ve taraflar arasında yapılan sözleşme esaslarına uyulması gerekmektedir. KSK uygunsuzluk halinde; üretici, üretici örgütü veya müteşebbise aşağıdaki işlemleri uygular.
a) Birinci derece kontrol noktalarının her hangi birine veya ikinci derece kontrol noktalarının yüzde beşinden fazlasına uymayanlara düzeltici faaliyet talebinde bulunarak uyarı, komple veya kısmi askıya alma ile sertifikanın iptali işlemlerinden birini uygular.
b) Kontrol sonucu talep edilen düzeltici faaliyetlerin en fazla yirmi sekiz gün içerisinde kapatılması için üretici, üretici örgütü veya müteşebbise uyarı işlemini uygular.
c) Kontrolde tespit edilen uygunsuzluğun çevre, insan ve hayvan sağlığı açısından tehlike arz ettiği veya uyarı işleminden sonra bu uygunsuzlukların yirmi sekiz gün içerisinde kapatılmadığı durumlarda, sertifikanın kullanım hakkını durduran veya sertifika yayınlanmasını geciktiren askıya alma işlemini uygular. Askıya alma işlemi, tespit edilen uygunsuzluğa ait kontrol noktasının yer aldığı kapsama göre kısmi veya komple askıya alma şeklinde uygulanabilir. Kısmi askıya almada, sertifika kapsamındaki bir veya birden fazla ürün askıya alınır. Komple askıya almada ise sertifika kapsamındaki tüm ürünler askıya alınır. Askıya alma altı aydan fazla olamaz.
ç) Askıya alma süresi sonunda uygunsuzluğun kapatılmadığını tespit etmesi durumunda, sertifikanın ve sözleşmenin iptali işlemini uygular. İptal işlemine maruz kalan üretici, üretici örgütü veya müteşebbisler, iptal işlemine ait kararının verildiği tarihten itibaren on iki ay süre ile kontrol ve sertifikasyon faaliyetlerine dahil edilmez, her hangi bir KSK ile sözleşme yapamaz. Grup sertifikasyonuna dahil üretici/üreticilerin yapacağı uygunsuzlukların sonuçları, kontrolör tarafından hazırlanacak gerekçeli raporda belirtilmek suretiyle sadece uygunsuzluğu yapan üretici/üreticileri etkilediği durumda iptal işlemini; sadece uygunsuzluğa neden olan üretici/üreticilere uygulayabilir.
d) İlk kez sözleşme yaptığı üretici, üretici örgütü veya müteşebbislerin kontrolünde veya ilk kez sertifikasyon kapsamına alınan ürünlerin kontrolünde, istenilen düzeltici faaliyetlerin üç aydan daha fazla bir sürede kapatılması durumunda, yeniden yerinde kontrol yapar.
e) Üretici, üretici örgütü veya müteşebbisler ile yaptığı sözleşme hükümlerine aykırılığın olması durumunda; sözleşme hükümleri doğrultusunda kalite el kitabında yer alan uyarı, askıya alma veya iptal işlemlerini uygular.
f) Askıya alma ve sertifikanın iptali işlemi uyguladıkları üretici, üretici örgütü veya müteşebbisleri, karardan itibaren en geç bir ay içinde Bakanlığa bildirir. Aynı zamanda, iptal işlemi uyguladığı üretici, üretici örgütü veya müteşebbisleri diğer KSK’lara bildirir. Üretici, üretici örgütü veya müteşebbisler kendilerine uygulanan işlemlerle ilgili olarak KSK tarafından yapılan tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde Komiteye itiraz edebilir.
(3) KSK, sözleşme yaptığı üreticiye, üretici örgütüne ve müteşebbise uyguladığı işlemler ile ürün, sertifika, kontrol, üretim, çalışan personelin durumu ile ilgili tüm bilgileri, Bakanlıkça belirlenecek süre ve formatta Bakanlığa bildirir.
KSK’ların şube açması
MADDE 21 – (1) KSK gerekli gördüğü durumda şube açabilir. Açacakları şube sayısında sınırlama yoktur.
(2) Şubeler, bu Yönetmelikte KSK’lar için aranan şartlar ile KSK’ların çalışma usul ve esaslarına tabidir. Şubelerin yetkilendirilmesi için KSK’lar bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde istenilen belgelerden şubeyle ilgili olanları Bakanlığa ibraz eder.
(3) Her şubede en az bir kontrolör istihdam edilir. Ancak, sertifiker istihdamı zorunlu değildir.
(4) KSK, şubenin yaptığı tüm işlemlerden sorumludur.
Askıya alınan KSK’ların çalışma usul ve esasları
MADDE 22 – (1) Bakanlıkça yetkisi askıya alınan KSK aşağıdaki usul ve esaslar çerçevesinde faaliyette bulunur.
a) Askıya alındığı tarihten itibaren üretici, üretici örgütleri veya müteşebbisler ile sözleşme yapamaz ve mevcut sözleşmelerini uzatamaz.
b) Askıya alındığı tarihten itibaren kontrol ve sertifikasyon faaliyetinde bulunamaz. Ancak, askıya alınma tarihinden önce 7 nci madde hükümlerince kontrolünü gerçekleştirdiği halde henüz yayınlamadığı sertifikaları yayınlayabilir.
c) Askıya alınma tarihi itibari ile geçerlilik süresi devam eden sertifikalara ilişkin görev ve sorumluluklarını yerine getirir, ancak bu sertifikalarda hiçbir şekilde yeni süre uzatımına gidemez.
Yetkisi iptal edilen KSK’ların sorumlulukları
MADDE 23 – (1) Bakanlıkça kontrol ve sertifikasyon yetkisi iptal edilen kuruluşlar, iptal edilme tarihi itibari ile geçerlilik süresi devam eden sertifikalara ilişkin görev ve sorumluluklarını yerine getirir, ancak bu sertifikalarda hiçbir şekilde yeni süre uzatımına gidemez.
Kontrolörlerde aranan şartlar ile çalışma usul ve esasları
MADDE 24 – (1) Kontrolörlerde aranan şartlar ve yetki talebinde istenilen belgeler aşağıda belirtilmiştir.
a) KSK adına, kontrolör olarak yetkilendirme talebini içeren Ek-5’e uygun düzenlenmiş başvuru belgesi,
b) Kontrolörlük yapacağı alanla ilgili olarak, ziraat mühendisi, gıda mühendisi, su ürünleri mühendisi, balıkçılık teknolojisi mühendisi veya veteriner hekim olduğuna dair onaylı eğitim belgesi,
c) Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak kontrolörlük eğitimine katılarak, eğitim sonunda yapılan sınavlardan başarılı olduğuna dair belge,
ç) Her üç yılda en az bir defa iyi tarım uygulamalarındaki yeni gelişmeleri takip etmek amacıyla Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak güncelleme eğitimlerine katıldığına dair belge,
d) Onaylı kimlik belgesi,
e) Noter onaylı imza beyannamesi,
f) İlgili meslek odası veya kuruluşuna kayıtlı olduğuna dair belge,
g) Sosyal güvenlik kurumu kaydı.
(2) Kontrolör çalışma yetkisi, yetki talebinde bulunan KSK adına, kontrol faaliyetinde bulunmak üzere Bakanlık tarafından kişiye verilir.
(3) Kontrolörler, 7 nci ve 8 inci maddeler kapsamında gerçekleştirdikleri kontrollere ilişkin hazırladıkları raporları, kontrolü takip eden yedi gün içinde KSK’ya teslim etmek zorundadır.
(4) Kontrolörler, yetkilerini kullanırken herhangi bir çıkar çatışması yaratacak faaliyette bulunamaz. Kontrolünü yaptıkları ürünlerin veya tarımsal girdilerin; üretim, tedarik, reklam ve pazarlamasını yapamaz. Danışmanlık hizmeti veremez.
Sertifikerlerde aranan şartlar ile çalışma usul ve esasları
MADDE 25 – (1) Sertifikerlerde aranan şartlar ve yetki talebinde istenilen belgeler aşağıda belirtilmiştir.
a) KSK adına, sertifiker olarak yetkilendirme talebini içeren Ek-6’ya uygun düzenlenmiş başvuru belgesi,
b) Ziraat mühendisi, gıda mühendisi, su ürünleri mühendisi, balıkçılık teknolojisi mühendisi veya veteriner hekim olduğuna dair onaylı eğitim belgesi,
c) Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak kontrolörlük eğitimine katılarak, eğitim sonunda yapılan sınavlardan başarılı olduğuna dair belge,
ç) Her üç yılda en az bir defa iyi tarım uygulamalarındaki yeni gelişmeleri takip etmek amacıyla Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak güncelleme eğitimlerine katıldığına dair belge,
d) Aşağıdaki konuların birinde (Değişik ibare:RG-21/10/2011-28091) en az bir yıllık deneyime sahip olduğunu gösterir, sosyal güvenlik kurumu kaydı ile desteklenen ilgili kurum veya kuruluş tarafından düzenlenmiş deneyim belgesi;
1) Kalite yönetim sistemi kapsamında ürün veya sistem belgelendirme konularında kontrolör, sertifiker, denetçi veya baş denetçi olarak çalışmış olmak,
2) İyi tarım uygulamaları veya organik tarımda KSK’ların yetkilendirilmelerinde çalışmış olmak.
e) Onaylı kimlik belgesi,
f) Noter onaylı imza beyannamesi,
g) İlgili meslek odası veya kuruluşuna kayıtlı olduğuna dair belge,
ğ) Sosyal güvenlik kurumu kaydı.
(2) Sertifikerin çalışma yetkisi, yetki talebinde bulunan KSK adına, kontrolü tamamlanmış ürünün bu Yönetmeliğe uygunluğunu onaylamak üzere Bakanlık tarafından kişiye verilir.
(3) Sertifikerler, 9 uncu madde kapsamında sertifikasyon faaliyetlerini gerçekleştirir.
(4) Sertifikerler, yetkilerini kullanırken herhangi bir çıkar çatışması yaratacak faaliyette bulunamaz. Sertifikalandırdıkları ürünlerin veya tarımsal girdilerin; üretim, tedarik, reklam ve pazarlamasını yapamaz. Danışmanlık hizmeti veremez.
İç kontrolörde aranan şartlar ile çalışma usul ve esasları
Kontrol işlemleri
MADDE 7 – (1) KSK, kontrol işlemlerini aşağıdaki şekilde gerçekleştirir:
a) Sözleşme yapılmasını müteakip, 6 ncı madde çerçevesinde kontrol planı hazırlar. Bu kontrol planı; üretici, üretici örgütü veya müteşebbisin adı ve adresi, kontrol tarihi, kontrol süresi ile kontrolör adını içerir.
b) Kontrol planına göre, hasat ve kesim gibi üretimin tüm aşamalarının kontrolüne izin verecek dönemlerde kontrol faaliyetinde bulunur.
c) Aynı işletmede bitkisel üretim, hayvancılık ve su ürünleri yetiştiriciliği kapsamlarının her hangi birinde birden fazla ürünün kontrol ve sertifikasyonunu aşağıdaki şekilde yapar:
1) İlk kez sözleşme yaptığı üretici, üretici örgütü veya müteşebbislerin kontrolünde, tüm ürünler için üretimin tüm aşamalarının kontrol faaliyetlerini gerçekleştirir.
2) İkinci yıldan itibaren, aynı kapsamda olan fakat farklı hasat veya kesim dönemine sahip birden fazla ürünün müteakip kontrollerinde; üretim alanı en çok olan ürünün hasat veya kesim dönemini dikkate alarak kontrol faaliyetini gerçekleştirir. Sertifika kapsamındaki diğer ürünler için çevre, insan ve hayvan sağlığı açısından risk değerlendirmesi yaparak tüm kontrol noktaları için objektif delilleri elde etmesi durumunda, yerinde kontrol yapmadan kontrol faaliyetini tamamlayabilir.
ç) Kontrol noktalarında değişikliğe gidilmesi, sertifikasyon kapsamına yeni bir ürünün, üreticinin veya üretim alanının dahil edilmesi veya sertifikalı üretime ara verilmesi durumlarında (c) bendinin (1) numaralı alt bendine göre kontrol faaliyetlerini gerçekleştirir.
d) Grup sertifikasyonu kapsamında ilk kez sözleşme yaptığı üretici örgütü veya müteşebbislerin ilk sertifikalarının geçerlilik döneminde; kontrol ettiği üretici sayısının %50’si kadar üreticiye ilave olarak habersiz kontrol yapar.
e) Bu kontrollere ilaveten, yılda en az bir kez her sertifikasyon seçeneğindeki sözleşme yaptığı tarafların en az % 10’unu habersiz olarak kontrol eder. KSK’lar bu habersiz kontrollerde, üretici gruplarının öncelikle kalite yönetim sistemini kontrol eder, herhangi bir uygunsuzluk görmesi durumunda gruba dahil üreticileri, 6 ncı maddenin üçüncü fıkrası çerçevesinde kontrol eder.
f) Habersiz kontrollerde; kontrolden en fazla kırksekiz saat öncesinde üretici, üretici örgütü veya müteşebbise bildirimde bulunur. Üretici, üretici örgütü veya müteşebbisler geçerli bir mazeret bildirmek suretiyle habersiz kontrolün bir defaya mahsus ertelenmesini talep edebilir.
g) KSK, bu Yönetmelik hükümlerine uymayan üretim teknikleri veya girdilerin kullanıldığından şüphe duyduğu durumlarda, analiz amaçlı numune alarak analiz yaptırabilir. Bununla birlikte Bakanlık da, gıda güvenilirliği açısından riskli gördüğü ürünlerde, numune alınarak analiz yaptırılmasını talep edebilir. Ürün analizleri, Bakanlıkça yetkilendirilen laboratuvarlarda yaptırılır. Yurt dışında analiz yaptırılması halinde bu laboratuarlar, TS EN ISO/IEC 17025 veya eşdeğeri uluslararası standartlarda Türk Akreditasyon Kurumu veya Avrupa Akreditasyon Birliği karşılıklı tanıma anlaşmasına göre geçerliliği mevcut uluslararası akreditasyon kurumlarından akredite olmalıdır.
ğ) Kontrolün tamamlanmasını müteakip, üretim alanlarında üretici, üretici örgütü, müteşebbis veya temsilcileri ile kontrolörün imzasını taşıyan kontrol raporunun hazırlanmasını sağlayarak, kontrol sonucunu rapor tarihinden itibaren bir ay içerisinde bilgi için faaliyet gösterdikleri ildeki il müdürlüğüne gönderir.
Kontrol süresi
MADDE 8 – (1) KSK, ürün cinsi, yetiştirme ortamı ve alan genişliğini dikkate alarak asgari aşağıdaki sürelerde kontrol faaliyetlerini gerçekleştirir.
a) Bireysel sertifikasyonda bir gün,
b) Grup sertifikasyonunda; kalite yönetim sistemi kontrolleri için bir gün, ayrıca üretici kontrolleri için aşağıdaki sürelere uyar.
1) Grubu oluşturan üyelerin tarım arazilerinin bir hektardan küçük olması ve aynı il sınırları içerisinde yer alması durumunda bir günde en fazla dört üretici,
2) Grubu oluşturan üyelerin tarım arazilerinin bir–beş hektar olması ve aynı il sınırları içerisinde yer alması durumunda bir günde en fazla üç üretici,
3) Grubu oluşturan üyelerin tarım arazilerinin beş hektardan büyük olması ve aynı il sınırları içerisinde yer alması durumunda bir günde en fazla iki üretici,
4) Üreticilere ait tarım arazilerinin farklı il sınırlarında olması durumunda arazi büyüklüğüne bakılmaksızın her gün için bir üretici,
5) Bitkisel üretim alanları dışındaki diğer faaliyet kapsamları için aynı il sınırları içerisinde yer alması durumunda bir günde en fazla dört üretici,
6) Kontrolör sayısının birden fazla olması durumunda, üreticilerin kontrol süreleri yukarıda belirtilen esaslara göre her kontrolör için oranlanarak, kontrol edilir.
Sertifikasyon işlemleri
MADDE 9 – (1) KSK, kontrolün yapıldığı veya düzeltici faaliyetlerin tamamlandığı tarihten itibaren en geç on dört gün içerisinde sertifikasyona ilişkin kararını verir. Kontrol faaliyetleri sonucu bu Yönetmeliğe uygunluğu belirlenen tarımsal ürün, üretici veya üretici grubu adına Ek-1’e uygun olarak sertifikalandırılır.
(2) Sertifikada aşağıdaki bilgiler yer alır.
a) Kuruluş adı, adresi, Bakanlıkça verilen kodu ve varsa logosu,
b) Akreditasyon Kurumunun markası,
c) Sertifika numarası,
ç) Üretici veya üretici örgütü ya da müteşebbis adı ve üretim yeri ile birlikte sertifikasyon seçeneği, ayrıca grup sertifikasyonunda gruba dahil üretici listesi,
d) “Kontrol edilerek 7/12/2010 tarihli ve 27778 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İyi Tarım Uygulamaları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygunluğu tespit edilmiştir” ibaresi,
e) Kontrol tarihi,
f) Sertifikanın kapsadığı ürün,
g) Birincil üretimin/işlenmemiş ham ürün veya ürün işlemenin dahil olup olmadığına dair bilgi,
ğ) Sertifikanın geçerlilik tarihi,
h) Sertifikanın yayınlandığı yer ve tarih,
ı) Sertifikerin adı, soyadı ve imzası.
(3) Bitkisel üretim, hayvancılık ve su ürünleri kapsamlarının herhangi birinde yer alan birden fazla ürün aynı sertifikada yer alabilir. Ancak farklı kapsamlarda olan ürünler için ayrı ayrı sertifika düzenlenir.
(4) Sertifikanın geçerlilik süresi, düzenlendiği tarihten itibaren en fazla on iki aydır.
(5) Sertifikanın yayınlanmasından sonra sertifika geçerlilik süresi içerisinde aynı kapsamdaki yeni ürün veya ürünlerin kontrolünün tamamlanması durumunda, önce yayınlanan sertifika revize edilerek yeni ürünler sertifika kapsamına alınabilir. Sertifikanın revize edilmesi durumunda, sertifika geçerlilik süresi uzatılamaz.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Komitenin Oluşumu, Çalışma Usul ve Esasları ile Görevleri
Komitenin oluşumu
MADDE 10 – (1) (Değişik:RG-21/10/2011-28091) Komite; Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünden bir genel müdür yardımcısı, ilgili daire başkanının da olduğu üç üye, Hayvancılık Genel Müdürlüğünden bir üye, Balıkçılık ve Su Ürünleri Genel Müdürlüğünden bir üye, Gıda ve Kontrol Genel Müdürlüğünden bir üye, Bakanlık Hukuk Müşavirliğinden bir hukuk müşaviri ve Bakanlık Rehberlik ve Teftiş Başkanlığından bir müfettiş olmak üzere toplam sekiz üyeden oluşturulur. İyi Tarım Uygulamaları Komitesine, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünden genel müdür yardımcısı veya ilgili daire başkanı başkanlık eder.
(2) İhtiyaç duyulması halinde kamu veya kamu dışı kurum ve kuruluşlardan komiteye temsilci davet edilebilir. Ancak toplantılara bu şekilde katılanların oy hakkı bulunmaz.
(3) (Değişik:RG-21/10/2011-28091) Raportörlük, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü ilgili daire başkanlığı tarafından yürütülür.
Komitenin çalışma usul ve esasları
MADDE 11 – (1) Komitenin çalışma usul ve esasları aşağıda belirtilmiştir.
a) Komite, Bakan onayı ile oluşturulur.
b) (Değişik:RG-21/10/2011-28091) Komite sekretaryası, Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğü ilgili daire başkanlığı tarafından yürütülür.
c) Komite, yılda en az iki kez olağan, komite başkanının gerekli gördüğü hallerde ise olağanüstü olarak toplanır.
ç) Komite, üye tam sayısının çoğunluğu ile toplanır ve üye tam sayısının çoğunluğu ile karar alır. Oyların eşitliği halinde Başkanın oyu iki oy sayılır.
d) Kararlar, toplantı tarihinden itibaren en geç bir ay içinde toplantıya katılan üyeler tarafından imzalanarak Müsteşarlık onayına sunulur ve onay tarihinden itibaren yürürlüğe girer.
Komitenin görevleri
MADDE 12 – (1) Komitenin görevleri aşağıda belirtilmiştir.
a) Bu Yönetmelik hükümlerini uygulamak ve uygulanması için gerektiğinde ilgili kurum veya kişileri yetkilendirmek.
b) KSK’ların, iyi tarım uygulamaları konusunda yetkilendirilmek üzere yaptığı başvuruyu değerlendirerek, başvuruyu Bakanlığa ulaştığı tarihten itibaren doksan gün içinde sonuçlandırmak.
c) KSK’ları yetkilendirmek, gerektiğinde yetkilerini askıya almak veya iptal etmek.
ç) KSK’ların, kontrolörlerin, sertifikerlerin, iç kontrolörlerin, üreticilerin, üretici örgütlerinin ve müteşebbislerin ilgili mevzuata uymadığı tespit edildiğinde, gerekli işlemleri uygulamak veya uygulatmak.
d) KSK’lardan; üreticiye, üretici örgütüne, müteşebbise, ürüne, üretime, kontrol işlemine, sertifikasyon işlemine, kuruluşun kendisine, çalışanına ve menşeine dair her türlü bilgi ve belgeleri gerektiğinde istemek.
e) Bu Yönetmeliğe aykırı düzenlendiği tespit edilen sertifikaları iptal etmek veya ettirmek.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
İl Müdürlüklerinin Görev ve Sorumlulukları, Üreticilerin, Üretici Örgütlerinin ve Müteşebbislerin Yükümlülükleri
ile Kontrol ve Sertifikasyon Sözleşmesi
İl müdürlüklerinin görev ve sorumlulukları
MADDE 13 – (1) İl müdürlüklerinin görev ve sorumlulukları aşağıda belirtilmiştir.
a) Üreticilere, üretici örgütlerine, müteşebbislere ve tüketicilere iyi tarım uygulamaları konusunda eğitim ve yayım hizmeti vermek.
b) KSK tarafından iyi tarım uygulamalarına başladığı bildirilen üretici, üretici örgütleri veya müteşebbislerin entegre mücadele ve entegre ürün yönetimi prensiplerinde üretim yapmasını sağlamak üzere ürün veya ürün grubu bazında entegre mücadele ve entegre ürün yönetimi programları hazırlamak, bu programlar çerçevesinde eğitimler düzenlemek ve eğitime katılanları kayıt altına almak.
c) İyi tarım uygulamalarına başlayan veya devam eden üretici, üretici örgütleri ve müteşebbislere ait KSK tarafından gönderilen her türlü bilgiyi kayıt altına alarak istenildiğinde Bakanlığa bildirmek.
ç) Bakanlıkça iyi tarım uygulamalarına ilişkin verilecek diğer görevleri yerine getirmek.
Üreticilerin yükümlülükleri
MADDE 14 – (1) Üreticilerin yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir.
a) İyi tarım uygulamaları faaliyetinde bulunacak tüm üreticiler bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde belirtilen iyi tarım uygulamalarının genel kurallarına uygun faaliyette bulunur.
b) Bireysel sertifikasyon kapsamındaki üreticiler bireysel sertifikasyon şartlarında, grup sertifikasyonu kapsamındaki üreticiler ise grup sertifikasyonu şartlarında kontrol edilerek sertifikalandırılır.
c) Üretici tarafından üretilen aynı türdeki ürünlerin tamamı, kontrol ve sertifikasyon kapsamına alınır.
Üretici örgütlerinin yükümlülükleri
MADDE 15 – (1) Üretici örgütlerinin yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir.
a) 5200 sayılı Tarımsal Üretici Birlikleri Kanunu çerçevesinde kurulan üretici birlikleri dışındaki üretici örgütlerinin; kendi özel mevzuatı veya ana sözleşmelerinde tarımsal ürünlerin üretimi ve ticaretine ilişkin faaliyette bulunmayı düzenleyen hükümler açıkça yer alır.
b) Grup sertifikasyonu şartlarında kontrol edilerek sertifikalandırılır.
c) Bu Yönetmelik hükümlerine, kalite yönetim sistemi şartlarına veya KSK ile yapılan sözleşme esaslarına uymadığını tespit ettiği üyesini veya üyeye ait ürünü sertifikasyon kapsamından çıkarır. Çıkarılan üyeyi KSK’ya en fazla bir ay içerisinde bildirir.
Müteşebbislerin yükümlülükleri
MADDE 16 – (1) Müteşebbislerin yükümlülükleri aşağıda belirtilmiştir.
a) Kendi özel mevzuatı veya ana sözleşmelerinde tarımsal ürünlerin üretimi ve ticaretine ilişkin faaliyette bulunmayı düzenleyen hükümler açıkça yer alır.
b) Bitki koruma ve bitki besleme ürünleri ile hayvan sağlığı ve hayvan besleme ürünlerine ait üretim, satış, pazarlama ve reklam faaliyetlerinde bulunamaz. Ayrıca tarımsal danışmanlık yapamaz.
c) Bitkisel üretim, hayvancılık ve su ürünleri alanında elde edilen her türlü işlenmemiş ham ürünleri kendi adına sertifikalandıracak müteşebbisler, grup sertifikasyonu şartlarında kontrol edilerek sertifikalandırılır. Sertifikalı ürünlerin, iyi tarım uygulamaları sertifikası olmayan ürünlerle karışmasını engelleyecek her türlü tedbiri almak suretiyle izlenebilirlik sistemi oluşturur.
ç) Bu Yönetmelik hükümlerine, kalite yönetim sistemi şartlarına veya KSK ile yapılan sözleşme esaslarına uymadığını tespit ettiği üreticisini sertifikasyon kapsamından çıkarır. Çıkarılan üreticiyi KSK’ya en geç bir ay içerisinde bildirir.
d) Bitkisel üretim, hayvancılık ve su ürünleri alanında elde edilen her türlü işlenmemiş ham ürünleri kendi adına sertifikalandırmayan, ancak iyi tarım uygulamaları sertifikasına sahip tarımsal ürünleri satın alarak işleyen, ambalajlayan veya paketleyen müteşebbisler; iyi tarım uygulamalarına uygun faaliyette bulunarak bireysel sertifikasyon şartlarında sertifikalandırılır. Bu şekilde sertifikalandırılan müteşebbislerin aynı türdeki ürünlerinin tamamı, kontrol ve sertifikasyon kapsamında olmalıdır.
Kontrol ve sertifikasyon sözleşmesi
MADDE 17 – (1) KSK; üretici, üretici örgütü veya müteşebbisler ile sözleşme yapmak suretiyle kontrol ve sertifikasyon faaliyetinde bulunur. Bu sözleşmede, tarafların sorumlulukları, hakları ve anlaşmazlıklarını düzenleyen hususlar yer alır. Bunun yanında, bu Yönetmeliğe aykırı faaliyette bulunulması veya taraflar arasında anlaşmazlığın vuku bulması durumlarında, uygulanacak işlemler ile gerekli hallerde başvurulması maksadıyla üretim bölgesi içerisinde olan bir mahkeme yeri belirtilir.
(2) Üretici, üretici örgütü ve müteşebbisler Bakanlıkça yetkilendirilen KSK arasından istediğini seçme hakkına sahiptir.
(3) Üretici, üretici örgütü ve müteşebbisler; aynı dönemde aynı ürün için sadece bir KSK ile sözleşme yapar ve sözleşme devam ettiği sürece başka bir KSK ile sözleşme yapamaz.
(4) Üreticiler, aynı dönemde aynı ürün için bireysel veya grup seçeneklerinin sadece birinde iyi tarım uygulamaları faaliyetinde bulunur.
(5) Sözleşme yapılan KSK’nın yetkisinin Bakanlık tarafından iptali veya askıya alınması durumunda, üretici başka bir KSK ile sözleşme yapma hakkına sahiptir.
(6) Üretici, üretici örgütü ve müteşebbisler; hukuki yapılarında, tarımsal faaliyetlerinde veya üretim alanlarında yaptığı her türlü değişikliği, ilgili KSK’ya en geç bir ay içerisinde bildirir.
(7) Üretici, üretici örgütü ve müteşebbisler; KSK ile yaptığı sözleşmedeki hak ve yükümlülükleri saklı kalmak koşuluyla, sertifikasyon kapsamındaki ürün veya ürünlerini geçici veya sürekli olarak iyi tarım uygulamaları kapsamından çıkarma hakkına sahiptir.
(8) İyi tarım uygulamalarına başlayan üretici, üretici örgütü veya müteşebbisler bu Yönetmelikte belirtilen hususlara dair her türlü kayıtlarını Bakanlık yetkililerine ve sözleşme yaptığı KSK’ya ibraz eder, üretim alanlarını denetime ve kontrole açar.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Kontrol ve Sertifikasyon Kuruluşu, Kontrolör, Sertifiker ve İç Kontrolörlerde Aranan Şartlar ile Çalışma Usul ve Esasları
KSK'da aranan şartlar
MADDE 18 – (1) KSK aşağıdaki şartları haiz olmalıdır.
a) Yeterli ve tecrübeli personel ile teknik alt yapıya sahip olmalı ve en az bir kontrolör ve bir sertifiker istihdam etmelidir. Kontrolör ve sertifikerin sayısı; KSK’nın müşteri sayısı, kontrol edilecek işletme, üretici ve üretim alanları için yeterli olmalıdır.
b) Kontrol ve sertifikasyon işleminin sonuçlarını etkileyebilecek ticari, mali ve diğer baskılardan bağımsız ve tarafsız olmalıdır.
c) Kendilerine verilen yetkiyi kullanırken herhangi bir çıkar çatışması yaratacak faaliyette bulunamaz. Belgelendirdiği ürünlerin veya tarımsal girdilerin; üretim, tedarik, reklam ve pazarlamasını yapamaz. Danışmanlık hizmeti veremez.
ç) Sürekli irtibat sağlanabilecek her türlü alt yapıyı oluşturur.
d) Kontrol ve sertifikasyon olmak üzere iki ayrı birimden oluşur. Kontrol biriminde görev yapanlar sertifikasyon biriminde, sertifikasyon biriminde görev yapanlar kontrol biriminde görev yapamazlar. Kontrol ve sertifikasyon aynı kişi tarafından yapılamaz.
e) Yöneticileri, ortakları ve çalışanları başka bir KSK’da herhangi bir görev alamaz.
f) Yöneticileri, ortakları ve çalışanları ile bunların birinci derece yakınları tarafından üretilen tarımsal ürünlerin kontrol ve sertifikasyonunu yapamaz.
g) İlk yetkilendirilmesinden itibaren iki yıl içerisinde, TS EN 45011 veya eşdeğeri uluslararası standartlarda Türk Akreditasyon Kurumu veya Avrupa Akreditasyon Birliği karşılıklı tanıma anlaşmasına göre geçerliliği mevcut uluslararası akreditasyon kurumlarından akredite olmak ve akreditasyon belgesini Bakanlığa ibraz etmek zorundadır. Akreditasyon kapsamı, bu Yönetmeliğe veya Bakanlıkça kabul edilen iyi tarım uygulamalarına dair standartlara göre olmalıdır. Belirtilen sürede akreditasyon belgesini Bakanlığa ibraz etmeyen KSK’nın yetkisi Bakanlıkça iptal edilir.
ğ) Yabancı bir kuruluşun Türkiye’deki şubesi ise tüm yasal izin işlemlerini tamamlayarak şubeyi de kapsayan merkezine ait akreditasyon belgesini müracaatta Bakanlığa ibraz eder.
h) Akredite olmayan KSK, akreditasyon belgesini Bakanlığa ibraz edinceye kadar bireysel ve grup sertifikasyonu seçeneklerinde toplam en fazla on üretici için sertifika düzenler.
ı) TS EN 45011 veya eşdeğeri uluslararası standartlara göre akredite olmakla birlikte, akreditasyon kapsamı bu Yönetmeliğe veya Bakanlıkça kabul edilen iyi tarım uygulamalarına dair standartları kapsamayan KSK; belirtilen kapsamdaki akreditasyon belgesini Bakanlığa ibraz edinceye kadar bireysel ve grup sertifikasyonu seçeneklerinde toplam en fazla yirmi üretici için sertifika düzenler.
i) Bu Yönetmelik kapsamında akredite olarak faaliyette bulunmakta iken akredite olmadığı kapsamda yetkisini genişletmek isteyen KSK, kapsam genişletmenin yapıldığı tarihten itibaren altı ay içerisinde, kapsam genişletmeyi içeren akreditasyon belgesini Bakanlığa ibraz eder. Bu süre içerisinde kapsam genişletme talep edilen ürün grubunda düzenleyecekleri sertifika sayısı, bu fıkranın (ı) bendinde belirtilen sayıların üzerinde olamaz.
KSK’ların yetkilendirilmesi için istenen belgeler
MADDE 19 – (1) KSK, Bakanlığa yapacağı başvuru dosyasında aşağıdaki belgeleri ibraz eder.
a) Ek-3’e uygun başvuru dilekçesi.
b) Kuruluş yetkililerine ait noter onaylı imza sirküleri.
c) Şirketler için Ticaret Sicili Gazetesi veya onaylı sureti ile son altı ay içerisinde kayıtlı olduğu ticaret odasından alınmış oda sicil kayıt belgesi.
ç) İyi tarım uygulamaları kontrol ve sertifikasyon faaliyeti yapabileceğini gösterir kendi özel mevzuatı veya ana sözleşmesi.
d) İletişim bilgileri ile var ise logosuna ait belgeler.
e) Kuruluş ortakları, yöneticileri ve temsilcilerinin kimlik belgelerinin onaylı sureti, kuruluşun ortakları arasında tüzel kişilik olması durumunda ortak tüzel kişiliğe ait son altı ay içerisinde kayıtlı olduğu ticaret odasından alınmış oda sicil kayıt belgesi, anonim şirketler için kuruluş yöneticileri ve temsilcilerinin kimlik belgelerinin onaylı sureti.
f) Organizasyon şeması ve görev tanımları.
g) Yabancı kuruluşların şubeleri için akreditasyon belgesi.
ğ) Yetkisi süresince veya Bakanlıkça yetkisinin askıya alınması veya iptali nedeniyle, sözleşme yaptığı taraflara, Bakanlığa veya üçüncü şahıslara karşı doğabilecek her türlü zarardan tek başına sorumlu olduğunu gösterir Ek-4’e uygun, noter onaylı taahhütname.
h) Çalışanların sosyal güvenlik kurumu kayıtlarını gösterir belgeler.
ı) 24 üncü maddede belirtilen şartları taşıyan kontrolöre ait belgeler.
i) 25 inci maddede belirtilen şartları taşıyan sertifikere ait belgeler.
j) Bu Yönetmeliğe uygun olarak yürüteceği kalite yönetim sistemini, kontrol ve sertifikasyon kriterlerini, izlenebilirlik ve numune alma yöntemlerini, bu Yönetmeliğe veya sözleşme hükümlerine aykırılığı bulunan üretici, üretici örgütü veya müteşebbislere uygulayacağı işlemleri içeren kalite el kitabıyla birlikte kontrol ve sertifikasyon ücretlendirme yöntemi ve birim fiyatlarına ait dokümanlar.
k) Müşterisi ile yapacağı sözleşme örneği.
l) Asgari olarak Ek–1’de belirtilen bilgileri içeren sertifika örneği.
(2) Başvuruda istenilen belgeler Bakanlıkça incelenir, ilgili mevzuat hükümlerine uygun olmayan belgeler ile yapılan başvurular reddedilir.
KSK’ların çalışma usul ve esasları
MADDE 20 – (1) KSK aşağıdaki esaslar dahilinde faaliyette bulunur.
a) Bakanlıkça ikişer yıllık süre ile yetkilendirilirler. Yetki süreleri dolmadan en az bir ay önce yetki sürelerini uzatmak üzere başvurmalıdır.
b) Faaliyet konusuna göre yetkilendirildiği alanda çalışır ve yetkilerini devredemez.
c) Üretici, üretici örgütü veya müteşebbis ile sözleşme yapar.
ç) Sözleşme yapacağı taraflardan, sertifikasyon kapsamındaki üreticiye ait Bakanlık çiftçi kayıt sistemi belgesi veya faaliyet konusu ile ilgili Bakanlıktaki diğer kayıtlara ilişkin belgeleri ister.
d) Sözleşmeyi müteakip kontrol planı hazırlar.
e) Sözleşme yaptığı üretici, üretici örgütü ve müteşebbislere ait bilgileri sözleşme tarihinden itibaren en geç on beş gün içerisinde Bakanlığa bildirir. Bu bildirimleri kontrol tarihinden en az yedi gün önce tamamlar.
f) Bakanlıkça düzenlenecek toplantılara ve eğitimlere istenilen düzeyde katılım sağlar.
g) Üreticiye, üretici örgütüne, müteşebbise, ürüne, üretime, kontrol işlemine, sertifikasyon işlemine, kuruluşun kendisine, çalışanına ve menşeine dair her türlü bilgi ile belgeleri Bakanlıkça belirlenecek süre ve formatta Bakanlığa ibraz eder.
ğ) Akreditasyon kuruluşlarınca yapılan denetimlere ilişkin raporları ve yaptırımları rapor tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde Bakanlığa bildirir.
(2) Sertifika düzenlenebilmesi için birinci derece kontrol noktalarının tamamına, ikinci derece kontrol noktalarının en az yüzde doksan beşine ve taraflar arasında yapılan sözleşme esaslarına uyulması gerekmektedir. KSK uygunsuzluk halinde; üretici, üretici örgütü veya müteşebbise aşağıdaki işlemleri uygular.
a) Birinci derece kontrol noktalarının her hangi birine veya ikinci derece kontrol noktalarının yüzde beşinden fazlasına uymayanlara düzeltici faaliyet talebinde bulunarak uyarı, komple veya kısmi askıya alma ile sertifikanın iptali işlemlerinden birini uygular.
b) Kontrol sonucu talep edilen düzeltici faaliyetlerin en fazla yirmi sekiz gün içerisinde kapatılması için üretici, üretici örgütü veya müteşebbise uyarı işlemini uygular.
c) Kontrolde tespit edilen uygunsuzluğun çevre, insan ve hayvan sağlığı açısından tehlike arz ettiği veya uyarı işleminden sonra bu uygunsuzlukların yirmi sekiz gün içerisinde kapatılmadığı durumlarda, sertifikanın kullanım hakkını durduran veya sertifika yayınlanmasını geciktiren askıya alma işlemini uygular. Askıya alma işlemi, tespit edilen uygunsuzluğa ait kontrol noktasının yer aldığı kapsama göre kısmi veya komple askıya alma şeklinde uygulanabilir. Kısmi askıya almada, sertifika kapsamındaki bir veya birden fazla ürün askıya alınır. Komple askıya almada ise sertifika kapsamındaki tüm ürünler askıya alınır. Askıya alma altı aydan fazla olamaz.
ç) Askıya alma süresi sonunda uygunsuzluğun kapatılmadığını tespit etmesi durumunda, sertifikanın ve sözleşmenin iptali işlemini uygular. İptal işlemine maruz kalan üretici, üretici örgütü veya müteşebbisler, iptal işlemine ait kararının verildiği tarihten itibaren on iki ay süre ile kontrol ve sertifikasyon faaliyetlerine dahil edilmez, her hangi bir KSK ile sözleşme yapamaz. Grup sertifikasyonuna dahil üretici/üreticilerin yapacağı uygunsuzlukların sonuçları, kontrolör tarafından hazırlanacak gerekçeli raporda belirtilmek suretiyle sadece uygunsuzluğu yapan üretici/üreticileri etkilediği durumda iptal işlemini; sadece uygunsuzluğa neden olan üretici/üreticilere uygulayabilir.
d) İlk kez sözleşme yaptığı üretici, üretici örgütü veya müteşebbislerin kontrolünde veya ilk kez sertifikasyon kapsamına alınan ürünlerin kontrolünde, istenilen düzeltici faaliyetlerin üç aydan daha fazla bir sürede kapatılması durumunda, yeniden yerinde kontrol yapar.
e) Üretici, üretici örgütü veya müteşebbisler ile yaptığı sözleşme hükümlerine aykırılığın olması durumunda; sözleşme hükümleri doğrultusunda kalite el kitabında yer alan uyarı, askıya alma veya iptal işlemlerini uygular.
f) Askıya alma ve sertifikanın iptali işlemi uyguladıkları üretici, üretici örgütü veya müteşebbisleri, karardan itibaren en geç bir ay içinde Bakanlığa bildirir. Aynı zamanda, iptal işlemi uyguladığı üretici, üretici örgütü veya müteşebbisleri diğer KSK’lara bildirir. Üretici, üretici örgütü veya müteşebbisler kendilerine uygulanan işlemlerle ilgili olarak KSK tarafından yapılan tebliğ tarihinden itibaren bir ay içerisinde Komiteye itiraz edebilir.
(3) KSK, sözleşme yaptığı üreticiye, üretici örgütüne ve müteşebbise uyguladığı işlemler ile ürün, sertifika, kontrol, üretim, çalışan personelin durumu ile ilgili tüm bilgileri, Bakanlıkça belirlenecek süre ve formatta Bakanlığa bildirir.
KSK’ların şube açması
MADDE 21 – (1) KSK gerekli gördüğü durumda şube açabilir. Açacakları şube sayısında sınırlama yoktur.
(2) Şubeler, bu Yönetmelikte KSK’lar için aranan şartlar ile KSK’ların çalışma usul ve esaslarına tabidir. Şubelerin yetkilendirilmesi için KSK’lar bu Yönetmeliğin 19 uncu maddesinde istenilen belgelerden şubeyle ilgili olanları Bakanlığa ibraz eder.
(3) Her şubede en az bir kontrolör istihdam edilir. Ancak, sertifiker istihdamı zorunlu değildir.
(4) KSK, şubenin yaptığı tüm işlemlerden sorumludur.
Askıya alınan KSK’ların çalışma usul ve esasları
MADDE 22 – (1) Bakanlıkça yetkisi askıya alınan KSK aşağıdaki usul ve esaslar çerçevesinde faaliyette bulunur.
a) Askıya alındığı tarihten itibaren üretici, üretici örgütleri veya müteşebbisler ile sözleşme yapamaz ve mevcut sözleşmelerini uzatamaz.
b) Askıya alındığı tarihten itibaren kontrol ve sertifikasyon faaliyetinde bulunamaz. Ancak, askıya alınma tarihinden önce 7 nci madde hükümlerince kontrolünü gerçekleştirdiği halde henüz yayınlamadığı sertifikaları yayınlayabilir.
c) Askıya alınma tarihi itibari ile geçerlilik süresi devam eden sertifikalara ilişkin görev ve sorumluluklarını yerine getirir, ancak bu sertifikalarda hiçbir şekilde yeni süre uzatımına gidemez.
Yetkisi iptal edilen KSK’ların sorumlulukları
MADDE 23 – (1) Bakanlıkça kontrol ve sertifikasyon yetkisi iptal edilen kuruluşlar, iptal edilme tarihi itibari ile geçerlilik süresi devam eden sertifikalara ilişkin görev ve sorumluluklarını yerine getirir, ancak bu sertifikalarda hiçbir şekilde yeni süre uzatımına gidemez.
Kontrolörlerde aranan şartlar ile çalışma usul ve esasları
MADDE 24 – (1) Kontrolörlerde aranan şartlar ve yetki talebinde istenilen belgeler aşağıda belirtilmiştir.
a) KSK adına, kontrolör olarak yetkilendirme talebini içeren Ek-5’e uygun düzenlenmiş başvuru belgesi,
b) Kontrolörlük yapacağı alanla ilgili olarak, ziraat mühendisi, gıda mühendisi, su ürünleri mühendisi, balıkçılık teknolojisi mühendisi veya veteriner hekim olduğuna dair onaylı eğitim belgesi,
c) Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak kontrolörlük eğitimine katılarak, eğitim sonunda yapılan sınavlardan başarılı olduğuna dair belge,
ç) Her üç yılda en az bir defa iyi tarım uygulamalarındaki yeni gelişmeleri takip etmek amacıyla Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak güncelleme eğitimlerine katıldığına dair belge,
d) Onaylı kimlik belgesi,
e) Noter onaylı imza beyannamesi,
f) İlgili meslek odası veya kuruluşuna kayıtlı olduğuna dair belge,
g) Sosyal güvenlik kurumu kaydı.
(2) Kontrolör çalışma yetkisi, yetki talebinde bulunan KSK adına, kontrol faaliyetinde bulunmak üzere Bakanlık tarafından kişiye verilir.
(3) Kontrolörler, 7 nci ve 8 inci maddeler kapsamında gerçekleştirdikleri kontrollere ilişkin hazırladıkları raporları, kontrolü takip eden yedi gün içinde KSK’ya teslim etmek zorundadır.
(4) Kontrolörler, yetkilerini kullanırken herhangi bir çıkar çatışması yaratacak faaliyette bulunamaz. Kontrolünü yaptıkları ürünlerin veya tarımsal girdilerin; üretim, tedarik, reklam ve pazarlamasını yapamaz. Danışmanlık hizmeti veremez.
Sertifikerlerde aranan şartlar ile çalışma usul ve esasları
MADDE 25 – (1) Sertifikerlerde aranan şartlar ve yetki talebinde istenilen belgeler aşağıda belirtilmiştir.
a) KSK adına, sertifiker olarak yetkilendirme talebini içeren Ek-6’ya uygun düzenlenmiş başvuru belgesi,
b) Ziraat mühendisi, gıda mühendisi, su ürünleri mühendisi, balıkçılık teknolojisi mühendisi veya veteriner hekim olduğuna dair onaylı eğitim belgesi,
c) Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak kontrolörlük eğitimine katılarak, eğitim sonunda yapılan sınavlardan başarılı olduğuna dair belge,
ç) Her üç yılda en az bir defa iyi tarım uygulamalarındaki yeni gelişmeleri takip etmek amacıyla Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak güncelleme eğitimlerine katıldığına dair belge,
d) Aşağıdaki konuların birinde (Değişik ibare:RG-21/10/2011-28091) en az bir yıllık deneyime sahip olduğunu gösterir, sosyal güvenlik kurumu kaydı ile desteklenen ilgili kurum veya kuruluş tarafından düzenlenmiş deneyim belgesi;
1) Kalite yönetim sistemi kapsamında ürün veya sistem belgelendirme konularında kontrolör, sertifiker, denetçi veya baş denetçi olarak çalışmış olmak,
2) İyi tarım uygulamaları veya organik tarımda KSK’ların yetkilendirilmelerinde çalışmış olmak.
e) Onaylı kimlik belgesi,
f) Noter onaylı imza beyannamesi,
g) İlgili meslek odası veya kuruluşuna kayıtlı olduğuna dair belge,
ğ) Sosyal güvenlik kurumu kaydı.
(2) Sertifikerin çalışma yetkisi, yetki talebinde bulunan KSK adına, kontrolü tamamlanmış ürünün bu Yönetmeliğe uygunluğunu onaylamak üzere Bakanlık tarafından kişiye verilir.
(3) Sertifikerler, 9 uncu madde kapsamında sertifikasyon faaliyetlerini gerçekleştirir.
(4) Sertifikerler, yetkilerini kullanırken herhangi bir çıkar çatışması yaratacak faaliyette bulunamaz. Sertifikalandırdıkları ürünlerin veya tarımsal girdilerin; üretim, tedarik, reklam ve pazarlamasını yapamaz. Danışmanlık hizmeti veremez.
İç kontrolörde aranan şartlar ile çalışma usul ve esasları
MADDE 26 – (1) İç kontrolörlerde aranan şartlar aşağıda belirtilmiştir:
a) İç kontrolörlük yapacağı alanla ilgili olarak lisans, ön lisans veya meslek lisesi mezunu olmak.
b) Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak iç kontrolörlük eğitimine katılarak, eğitim sonunda yapılan sınavlardan başarılı olmak.
(2) Bakanlıkça açılan veya açtırılan kontrolörlük eğitimine katılarak eğitim sonunda yapılan sınavlardan başarılı olanlar, ayrıca iç kontrolörlük eğitimine katılmayabilirler.
(3) İç kontrolörler, iç kontrolünü yaptıkları üretici, üretici örgütleri veya müteşebbisler ile herhangi bir çıkar çatışması yaratacak faaliyette bulunamaz, danışmanlığını yapamaz.
(4) KSK’lar yaptıkları kontrollerde, iç kontrolörlerin birinci fıkrada belirtilen şartları taşıyıp taşımadığını kontrol eder.
(5) İç kontrolörler, iyi tarım uygulamaları faaliyetlerini bu Yönetmeliğe göre kontrol ederek, hazırladığı raporu, kontrolünü gerçekleştirdiği üretici, üretici örgütü veya müteşebbise yedi gün içerisinde teslim eder.
ALTINCI BÖLÜM
Denetim ve Bakanlıkça Verilen Yetkilerin Geri Alınması
Denetim
MADDE 27 – (1) Bu Yönetmeliğin uygulanmasında; KSK, kontrolörler, iç kontrolörler, sertifikerler, üreticiler, üretici örgütleri ile müteşebbislerin her türlü denetimi Bakanlık tarafından yapılır.
(2) Bakanlık gerekli gördüğü hallerde denetim yetkisini kısmen veya tamamen kamu kurum ve kuruluşlarına, özel sektör tüzel kişilerine veya üniversitelere devredebilir. Bakanlık, yetki devri yaptığı kuruluşları ayrıca denetler.
Bakanlıkça verilen yetkilerin geri alınması
MADDE 28 – (1) KSK’ya, kontrolörlere ve sertifikerlere, ilgili kanunlar ile düzenlenmiş cezai hükümlerin dışında, bu Yönetmeliğe aykırı davranışları nedeniyle aşağıdaki işlemler uygulanır.
a) KSK tarafından Bakanlığa sunulan kalite el kitabında yer alan hususların veya bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esasların eksik veya yanlış yerine getirildiğinin anlaşılması durumunda eksikliklerin tamamlanması ve/veya yanlışlıkların düzeltilmesi için ilgililer ikaz edilerek süre verilir. Ayrıca asılsız ihbar veya şikâyette bulunanlar ikaz edilir.
b) Eksikliklerin veya yanlış uygulamaların verilen süre içerisinde giderilmemesi durumunda veya Bakanlıkça yerinde yapılan denetimlerde gerek görülmesi halinde ilgililerin yetkileri askıya alınır. Yetkinin askıya alınması altı aydan fazla olamaz.
c) Görev ve yetkilerin yürütülmesinde yetersiz veya eksik olduğu tespit edilenlerin, gerçeğe aykırı kontrol veya sertifikasyon faaliyetinde bulunanların, askıya alma süresi sonunda eksiklikleri ve yanlış uygulamalarını gidermeyenlerin veya yetkilendirilmede aranan şartları taşımadığı anlaşılanların Bakanlıkça verilen yetkileri iptal edilir.
(2) İki yıllık dönem içinde, aynı eylemin tekrarı durumunda ikaz veya askıya alma işlemlerinden bir derece üstü uygulanır.
(3) Bu maddede belirtilen işlemlere, Komite karar verir. Komite, uyguladığı işlemleri kamuoyuna ilan etme hakkına sahiptir.
YEDİNCİ BÖLÜM
Çeşitli ve Son Hükümler
Sertifikalı ürünlerin pazarlanması ve etiket bilgileri
MADDE 29 – (1) İyi tarım uygulamaları sertifikasına sahip olmayan hiçbir ürün iyi tarım uygulamaları adı altında satılamaz. Sertifikalı ürünlerin diğer ürünlerle karışmasını engelleyecek her türlü tedbirin alınmasından müteşebbisler ve satış yerleri sorumludur.
(2) Piyasaya arz edilen son haliyle kontrol edilmeyen ve sertifikalandırılmayan hiçbir ürün, satış yerinde iyi tarım uygulamaları sertifikası ve logosunu kullanarak satılamaz. İyi tarım uygulamaları logosunun formatı ve kullanımına ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak tebliğ ile belirlenir.
(3) KSK tarafından sertifikalandırılan ürünlerin ambalajlanması, etiketlenmesi ve işaretlenmesi, 16/11/1997 tarihli ve 23172 Mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türk Gıda Kodeksi Yönetmeliğinin Ambalajlama ve Etiketleme - İşaretleme Bölümü ile Bakanlığın ilgili mevzuatında yer alan hükümler çerçevesinde yapılır. Ayrıca, etiketlemede aşağıdaki bilgiler yer alır.
a) Ürünün kime ait olduğu,
b) Bu Yönetmeliğe uygun olarak üretildiği,
c) Yetkilendirilmiş KSK adı, kod numarası ve ürünün sertifika numarası.
Uygunluk kriterleri ve kontrol noktaları
MADDE 30 – (1) KSK tarafından gerçekleştirilecek kontroller ve iç kontrollerde kullanılacak uygunluk kriterleri ile kontrol noktaları Bakanlıkça belirlenir.
(2) Kontrol noktaları, sertifikasyon için gerekli uyum seviyesine göre derecelendirilir. Sertifikasyonun yapılabilmesi için birinci derece kontrol noktalarının yüzde yüzüne, ikinci derece kontrol noktalarının ise en az yüzde doksan beşine uyulması gerekir.
Genel hükümler
MADDE 31 – (1) Yasalarla belirlenmiş haklar saklı kalmak kaydıyla Bakanlık ile KSK; üreticilere, üretici örgütlerine ve müteşebbislere ait ticari sır niteliğindeki bilgilerin gizliliğini sağlamakla yükümlüdür.
(2) Bakanlık ticari sır niteliğindeki bilgiler hariç olmak üzere, ürünlerde izlenebilirliği sağlayacak sertifikaya esas bilgileri üçüncü taraflara ilan edebilir.
(3) Ayrıca üreticiler, üretici örgütleri ve müteşebbisler KSK ile yapacakları sözleşmede yazılı muvafakatta bulunmak veya Bakanlığa bildirmek suretiyle, ikinci fıkra dışındaki ilave bilgilerin üçüncü kişilere ilanına izin verebilir.
Kontrolör geçici çalışma yetkisi
GEÇİCİ MADDE 1– (1) Su ürünleri ve hayvancılık kapsamlarında Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak kontrolörlük eğitimine kadar 24 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen lisans eğitimine sahip olanlardan gıda güvenilirliği yönetim sistemi konularında eğitim aldığını belgelendirenlere, kontrolör olarak geçici çalışma yetkisi verilir. Ancak bu şekilde çalışma yetkisi verilenler, faaliyet alanı ile ilgili olarak Bakanlıkça açılacak veya açtırılacak ilk kontrolörlük eğitiminden itibaren en geç bir yıl içerisinde eğitime katılmak zorunda olup, bu süre içerisinde eğitime katılmayanların çalışma yetkisi iptal edilir. Bu maddeye dayanılarak yetkilendirilenler, su ürünleri veya hayvancılık kapsamlarında açılacak veya açtırılacak ilk kontrolörlük eğitimine öncelikle kabul edilir.
(2) Bu Yönetmeliğin 26 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde aranan şartlara sahip olanlardan; kalite yönetimi sistemlerinin iç tetkiki konularında eğitim alanlar veya Bakanlıkça düzenlenen beş gün süreli iyi tarım uygulamaları eğitimine katılanlar 1/1/2012 tarihine kadar iç kontrolör olarak görev alabilirler.
KSK’lar ile sertifikerlerin durumu
GEÇİCİ MADDE 2 – (1) 8/9/2004 tarihli ve 25577 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İyi Tarım Uygulamalarına İlişkin Yönetmeliğe göre yetkisi devam eden kontrol, sertifikasyon veya kontrol ve sertifikasyon kuruluşları çalışma yetkilerinin bitimine kadar anılan Yönetmelik çerçevesinde faaliyetlerini sürdürürler. Bu kuruluşlardan henüz akredite olmayanlar için 18 inci maddenin birinci fıkrasının (g) bendinin uygulanmasında, İyi Tarım Uygulamalarına İlişkin Yönetmeliğe göre ilk yetkinin verildiği tarih esas alınır. Ayrıca akredite olmayanlar için 18 inci maddenin birinci fıkrasının (h) ve (ı) bentlerinin uygulanmasında, bu Yönetmeliğe dayanılarak yetki sürelerinin uzatıldığı tarih dikkate alınır.
(2) İyi Tarım Uygulamalarına İlişkin Yönetmeliğe göre bir kuruluş adına yetkilendirilen sertifikerlerin yetkileri, aynı kuruluş adına sertifiker olarak görev yaptığı sürece devam eder.
Geçici uygunluk kriterleri ve kontrol noktaları
GEÇİCİ MADDE 3 – (1) 30 uncu maddede belirtilen uygunluk kriterleri ve kontrol noktaları yayımlanıncaya kadar, KSK tarafından Bakanlığa sunulan iyi tarım uygulamalarına dair ulusal veya uluslararası standartlar, Bakanlıkça uygun görüldüğü takdirde uygunluk kriterleri ve kontrol noktaları olarak kullanılır.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 32 – (1) 8/9/2004 tarihli ve 25577 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İyi Tarım Uygulamalarına İlişkin Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
Yürürlük
MADDE 33 – (1) Bu Yönetmelik 1/1/2011 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 34 – (Değişik:RG-21/10/2011-28091)
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanı yürütür.
Serada Karpuz Yetiştiriciliği
Yazar:
hector
Karpuz, derin, iyi havalanabilen, su tutma kapasitesi yüksek olan, kumlu, kumlu-tınlı bünyeye sahip topraklarda iyi gelişir. Toprak pH’sı 6-7 arasında olması idealdir. Toprak hastalık ve zararlı etmenlerden temiz olmalıdır. Arazinin drenaj sorunu olamamalıdır. Taban suyu seviyesinin 1 metreden daha yukarı çıkmaması gerekir.
TOHUMLUK SEÇİMİ:
Tohumluk ve çeşit seçimi çok önemlidir. Yetiştirilecek karpuzun erkenci, başta fusarium olmak üzere hastalıklara dayanıklı, depolamaya ve nakliyeye mukavemetin iyi, verimin de yüksek olması istenir. Bu tarz koşullar ve toprağın yapısına, yetiştirme bölgesinin iklim özelliklerine bağlı olarak çeşit seçilmelidir.
TOPRAK HAZIRLIĞI VE GÜBRELEME:
Karpuz yetiştirilecek toprak öncelikle derinden sürülmelidir. Arkasından kültivatör veya diskaro ile işlenerek kesekler parçalanır. Eğer imkan varsa dönüme 5-6 ton civarında hayvan gübresi atılmalıdır. Karpuz bitkisi organik maddeye olumlu cevap verir. Bunun yanında yetiştirme kireçli topraklarda yapılacak ise dönüme 50 kg civarında kükürt atılmalıdır.
Karpuz tarımında iyi bir ürün için dekara 10-18 kg saf azot (N), 5,8 kg saf fosfor (P2O5), 12-18 kg saf potas (K2O) vermek gereklidir. Bu gübrelerden fosforlu olanı ocak ayında toprak hazırlığı sırasında, azotlu ve potaslı gübreler ise üçe bölünerek ilk bölümü karpuz dikimi sırasında, ikinci bölümü çiçeklenme aşamasında, üçüncü bölümü ise meyveler ceviz büyüklüğüne gelince verilir. Karpuz için en önemli besin elementi potasyumdur. Potasyum karpuzda çiçeklenmeyi arttırır, meyvenin şeker dengesini sağlar ve kalitesini arttırır. Meyve aromasını düzenler ve ürünün taşınma sırasında hırpalanmasını azaltır.
FİDE YETİŞTİRME:
Karpuz doğrudan tohum ekimi yapılarak da yetiştirilir fakat fide ile yetiştiricilik yapmak erkencilik açısından büyük avantaj sağlar. Fideleri yetiştirebileceğiniz gibi fide üreten firmalardan da temin edebilirsiniz. Aşılı karpuz fidesinden yetiştirilen karpuzların tadı tuzu olmadığı için aşılı fide son dönemde ülkemizde yasaklanmıştır. Buna dikkat etmek gerekir. Son zamanda fide üretimi anlamında ülkemizde büyük bir atılım yaşandı. Fide satın almayıp kendim üreteyim derseniz eğer bunu seralarda yapmanız kalite ve erkencilik açısından önemlidir. Eğer turfanda üretim yapacaksanız tohum atımı kış aylarına denk geleceğinden sera veya tüneller gerektiğinde ısıtılabilecek nitelikte olmalıdır. Soğuk tehlikesinden korunmak, fideyi daha erken yetiştirmek, bitkileri ve fideleri soğuktan korumak için ısıtmanın yanında çift kat plastikler de kullanılır.
Torbalara ekilecek tohumlar daha önceden ıslatılıp çatlatılabilir. 25-30 ºC sıcaklıkta bir iki gün tutularak çatlatılan tohumlar da çıkış daha çabuk ve düzenli olur. Çıktıktan sonra zaman zaman sulanan, bir iki kez gübrelenen ve otu alınan genç fideler 30-45 gün içinde dikime hazır hale gelir. Son yıllarda plastik torbalar yerine işçilik açısından çok daha az masraflı ve pratik kullanımı olan plastik 45’lik viyoller kullanılmaya başlanmıştır. Viyollerde yetiştirme ortamı olarak torflar kullanılmaktadır. Viyollerin arazi içerisinde taşınması daha kolay ve daha az iş gücü ister.
TÜNEL YERLERİNİN HAZIRLANMASI:
Tünel yerleri hakim rüzgara paralel olarak hazırlanmalı, tünel uzunluğu arazinin durumu ve üreticinin isteğine göre değişebilir. Bölgemizde genel olarak tünel uzunluğu 12-14 m. genişliği 100-120 cm. yüksekliği 50-60 cm olarak tesis edilir. İki tünel arası mesafe dıştan dışa 80 cm olmalıdır. Böylece bitki aralarındaki iki metrelik mesafe korunmuş olur.
Tüneller yerden 15-20 cm yükseltilen seddeler üzerine yapılmalıdır. Tünellerin ortasına gelecek şekilde 60-70 cm aralıklarla ocaklar açılır, eğer toprak hazırlığı sırasında yanmış çiftlik gübresi ve taban gübresi verilmemişse her ocağa çiftlik gübresinden bir kürek ve dekara 50 kg 15:15:15 oranında kompoze gübre gelecek şeklide gübre ilave edilerek karıştırılır.ekim veya dikim yapılana kadar bu şekilde bırakılır.
TÜNELLERİN KURULMASI:
İskelet malzemesi olarak çoğunlukla 4-6 mm’lik demir çubuklar kullanılır. yarım ay şeklinde eğilmiş çubuklar hazırlanan seddelere enlemesine her bir ucu 15-20 cm toprağa girecek şekilde çakılır. Çubuklar 1-2 m aralıklar ile dikilir. Bir tünelde 7-13 arasında çubuk kullanılır.Örtü malzemesi olarak 0.02-0.05 mm veya 0.10 mm kalınlığında plastikler kullanılır. Plastik genişliği alçak veya yüksek tünel olmak üzere 2,2 m ile 6,5 m arası değişir. 12 m’lik bir alçak tünel için 13,5 m naylon kullanılmalıdır.
Örtü altı karpuz yetiştiriciliğinde beyaz plastik malç ve çift kat tünel yapıldığında soğuktan koruma yanında erkencilikte oldukça öne alınabilir.
SULAMA:
Karpuzlarda bitkinin gelişme dönemleri göz önüne alınarak sulama yapılmalıdır. Dikimde can suyu verildikten sonra çiçeklenme dönemine kadar bitkinin su ihtiyacı azdır. Ancak kurak geçen yıllarda az miktar su verilebilir aksi taktirde çok su verilirse bitki çiçeklenmesi gecikir. Bu dönemlerde su direk tünellerin içine azar azar verilmeli veya tüneller açılmadan tünel araları yağmurlama veya salma suyla sulanabilir.
Bitki çiçeklenmeye başladığı zaman su ihtiyacı daha da artar. Meyve irileşme ve olgunlaşma aşamasında en üst seviyeye ulaşır.
Sulama, dikkatli ve kontrollü yapılmalıdır. Fazla sulama vegetatif gelişmeyi hızlandıracağından meyve tutumu azalır bu sebeple suyun azar azar ve sık verilmesi gerekir. Karpuz da en ideal sulama yöntemi damlama sulamadır. Bölgemizde pratik olması açısından yağmurlama sulama tercih edilmektedir. Karpuzda hasada yakın dönemde sulama kesilmelidir. Aksi taktirde meyvede çatlama çürüme gibi sıkıntılar ekonomik kayıplara neden olacaktır.
İlk meyveler 400-500 gr ağırlığına ulaşıncaya kadar mecbur kalmadıkça sulamadan kaçınılmalıdır.
HAVALANDIRMA:
Tünellerin havalandırılmasına gece sıcaklığı 8-10 ºC olduğu zaman sera ağızları gündüzleri yarıya kadar açılıp akşamları kapatılmalıdır. Gece sıcaklığı 12 ºC’nin üzerinde olduğunda sera ağızları gündüz ve gece açık bırakılmalıdır. Nisan sonu mayıs başında gece sıcaklığı 16 ºC olduğu zaman plastik örtüler tamamen kaldırılmalıdır. Eğer bu dönemde tünel içerisinde karpuzlar geç ekilmiş ve küçük ise tünelin ağzının açık olması yanında tünel üzerindeki plastiğe sağlı sollu havalandırma delikleri açmak gerekir. Bu işlemin amacı bitkinin meydana gelecek aşırı sıcaklıktan etkilenmesini önlemektir. Bu delik açma işleminde 1 m uzunluğunda ucu çengel şeklindeki demirler kullanılabilir. Bitkinin aşırı sıcaktan etkilenmesi önlenmelidir.
TOZLANMA VE DÖLLENME:
Karpuzlarda erkek ve dişi çiçekler ayrı yerlerde olduğundan meyve tutumunu sağlamak için karpuz ekili alanların yakınlarına arı kovanı koymak iyi sonuç verir.
HASAT:
Bölgemizde ilk turfanda olarak üretilen karpuz, bölgemiz ve bilhassa ilimiz açısından katma değeri yüksek ve çiftçilerimize bol gelir getiren bir üründür. Çiftçilerimizin büyük emek ve masrafla yetiştirdiği karpuzun tam hasat olgunluğuna erişmeden pazara sürüldüğü zaman zaman görülen bir olaydır. Tüketici aldığı karpuzun olgunlaşmamış olduğunu gördüğü zaman karpuza olan isteğini ertelemektedir. Bu olay karpuz fiyatlarının hızla düşmesine ve rekoltenin azalmasına sebep olmaktadır. Bu tür olumsuzluklardan dolayı üreticilerimizin zarar görmemesi, tüketicinin pazardan kaliteli karpuz temin etmesi için karpuzun en uygun hasat olgunluğunda toplanıp, pazara sevk edilmesi için gerekli kriterler aşağıda sıralanmıştır.
1. Meyve kabuğu üzerindeki mum tabakası matlığını kaybeder ve meyve parlak bir renk alır,
2. Meyve kabuğu tırnakla kolayca sıyrılabilir, çizilebilir,
3. Olgun karpuzda meyvenin toprağa temas ettiği kısımda bulunan beyaz leke hafif sarıya dönüşür,
4. Karpuzun üzerine sertçe vurulduğunda, kendine has dolgun ve tok bir ses çıkarır,
5. Olgun karpuzlar kavunların aksine olgunluğun ileri dönemlerinde hafiflerler,
6. Halk arasında “bıyık ve kulak” adıyla anılan ve meyve sapının 1-2 cm. uzağında bulunan sülük ve küçük yaprak kurumuşsa meyve olgunlaşmıştır.
KARPUZLARDA GÖRÜLEN HASTALIKLAR:
Solgunluk, külleme, çökerten, mildiyö, antraknoz,meyve çürüklüğü, beyaz çürüklük
KARPUZLARDA GÖRÜLEN ZARARLILAR:
-Bozkurt, danaburnu, emici böcekler,kırmızı örümcekler vs.
-Karpuz telli böceği, lahana böceği.
TOHUMLUK SEÇİMİ:
Tohumluk ve çeşit seçimi çok önemlidir. Yetiştirilecek karpuzun erkenci, başta fusarium olmak üzere hastalıklara dayanıklı, depolamaya ve nakliyeye mukavemetin iyi, verimin de yüksek olması istenir. Bu tarz koşullar ve toprağın yapısına, yetiştirme bölgesinin iklim özelliklerine bağlı olarak çeşit seçilmelidir.
TOPRAK HAZIRLIĞI VE GÜBRELEME:
Karpuz yetiştirilecek toprak öncelikle derinden sürülmelidir. Arkasından kültivatör veya diskaro ile işlenerek kesekler parçalanır. Eğer imkan varsa dönüme 5-6 ton civarında hayvan gübresi atılmalıdır. Karpuz bitkisi organik maddeye olumlu cevap verir. Bunun yanında yetiştirme kireçli topraklarda yapılacak ise dönüme 50 kg civarında kükürt atılmalıdır.
Karpuz tarımında iyi bir ürün için dekara 10-18 kg saf azot (N), 5,8 kg saf fosfor (P2O5), 12-18 kg saf potas (K2O) vermek gereklidir. Bu gübrelerden fosforlu olanı ocak ayında toprak hazırlığı sırasında, azotlu ve potaslı gübreler ise üçe bölünerek ilk bölümü karpuz dikimi sırasında, ikinci bölümü çiçeklenme aşamasında, üçüncü bölümü ise meyveler ceviz büyüklüğüne gelince verilir. Karpuz için en önemli besin elementi potasyumdur. Potasyum karpuzda çiçeklenmeyi arttırır, meyvenin şeker dengesini sağlar ve kalitesini arttırır. Meyve aromasını düzenler ve ürünün taşınma sırasında hırpalanmasını azaltır.
FİDE YETİŞTİRME:
Karpuz doğrudan tohum ekimi yapılarak da yetiştirilir fakat fide ile yetiştiricilik yapmak erkencilik açısından büyük avantaj sağlar. Fideleri yetiştirebileceğiniz gibi fide üreten firmalardan da temin edebilirsiniz. Aşılı karpuz fidesinden yetiştirilen karpuzların tadı tuzu olmadığı için aşılı fide son dönemde ülkemizde yasaklanmıştır. Buna dikkat etmek gerekir. Son zamanda fide üretimi anlamında ülkemizde büyük bir atılım yaşandı. Fide satın almayıp kendim üreteyim derseniz eğer bunu seralarda yapmanız kalite ve erkencilik açısından önemlidir. Eğer turfanda üretim yapacaksanız tohum atımı kış aylarına denk geleceğinden sera veya tüneller gerektiğinde ısıtılabilecek nitelikte olmalıdır. Soğuk tehlikesinden korunmak, fideyi daha erken yetiştirmek, bitkileri ve fideleri soğuktan korumak için ısıtmanın yanında çift kat plastikler de kullanılır.
Torbalara ekilecek tohumlar daha önceden ıslatılıp çatlatılabilir. 25-30 ºC sıcaklıkta bir iki gün tutularak çatlatılan tohumlar da çıkış daha çabuk ve düzenli olur. Çıktıktan sonra zaman zaman sulanan, bir iki kez gübrelenen ve otu alınan genç fideler 30-45 gün içinde dikime hazır hale gelir. Son yıllarda plastik torbalar yerine işçilik açısından çok daha az masraflı ve pratik kullanımı olan plastik 45’lik viyoller kullanılmaya başlanmıştır. Viyollerde yetiştirme ortamı olarak torflar kullanılmaktadır. Viyollerin arazi içerisinde taşınması daha kolay ve daha az iş gücü ister.
TÜNEL YERLERİNİN HAZIRLANMASI:
Tünel yerleri hakim rüzgara paralel olarak hazırlanmalı, tünel uzunluğu arazinin durumu ve üreticinin isteğine göre değişebilir. Bölgemizde genel olarak tünel uzunluğu 12-14 m. genişliği 100-120 cm. yüksekliği 50-60 cm olarak tesis edilir. İki tünel arası mesafe dıştan dışa 80 cm olmalıdır. Böylece bitki aralarındaki iki metrelik mesafe korunmuş olur.
Tüneller yerden 15-20 cm yükseltilen seddeler üzerine yapılmalıdır. Tünellerin ortasına gelecek şekilde 60-70 cm aralıklarla ocaklar açılır, eğer toprak hazırlığı sırasında yanmış çiftlik gübresi ve taban gübresi verilmemişse her ocağa çiftlik gübresinden bir kürek ve dekara 50 kg 15:15:15 oranında kompoze gübre gelecek şeklide gübre ilave edilerek karıştırılır.ekim veya dikim yapılana kadar bu şekilde bırakılır.
TÜNELLERİN KURULMASI:
İskelet malzemesi olarak çoğunlukla 4-6 mm’lik demir çubuklar kullanılır. yarım ay şeklinde eğilmiş çubuklar hazırlanan seddelere enlemesine her bir ucu 15-20 cm toprağa girecek şekilde çakılır. Çubuklar 1-2 m aralıklar ile dikilir. Bir tünelde 7-13 arasında çubuk kullanılır.Örtü malzemesi olarak 0.02-0.05 mm veya 0.10 mm kalınlığında plastikler kullanılır. Plastik genişliği alçak veya yüksek tünel olmak üzere 2,2 m ile 6,5 m arası değişir. 12 m’lik bir alçak tünel için 13,5 m naylon kullanılmalıdır.
Örtü altı karpuz yetiştiriciliğinde beyaz plastik malç ve çift kat tünel yapıldığında soğuktan koruma yanında erkencilikte oldukça öne alınabilir.
SULAMA:
Karpuzlarda bitkinin gelişme dönemleri göz önüne alınarak sulama yapılmalıdır. Dikimde can suyu verildikten sonra çiçeklenme dönemine kadar bitkinin su ihtiyacı azdır. Ancak kurak geçen yıllarda az miktar su verilebilir aksi taktirde çok su verilirse bitki çiçeklenmesi gecikir. Bu dönemlerde su direk tünellerin içine azar azar verilmeli veya tüneller açılmadan tünel araları yağmurlama veya salma suyla sulanabilir.
Bitki çiçeklenmeye başladığı zaman su ihtiyacı daha da artar. Meyve irileşme ve olgunlaşma aşamasında en üst seviyeye ulaşır.
Sulama, dikkatli ve kontrollü yapılmalıdır. Fazla sulama vegetatif gelişmeyi hızlandıracağından meyve tutumu azalır bu sebeple suyun azar azar ve sık verilmesi gerekir. Karpuz da en ideal sulama yöntemi damlama sulamadır. Bölgemizde pratik olması açısından yağmurlama sulama tercih edilmektedir. Karpuzda hasada yakın dönemde sulama kesilmelidir. Aksi taktirde meyvede çatlama çürüme gibi sıkıntılar ekonomik kayıplara neden olacaktır.
İlk meyveler 400-500 gr ağırlığına ulaşıncaya kadar mecbur kalmadıkça sulamadan kaçınılmalıdır.
HAVALANDIRMA:
Tünellerin havalandırılmasına gece sıcaklığı 8-10 ºC olduğu zaman sera ağızları gündüzleri yarıya kadar açılıp akşamları kapatılmalıdır. Gece sıcaklığı 12 ºC’nin üzerinde olduğunda sera ağızları gündüz ve gece açık bırakılmalıdır. Nisan sonu mayıs başında gece sıcaklığı 16 ºC olduğu zaman plastik örtüler tamamen kaldırılmalıdır. Eğer bu dönemde tünel içerisinde karpuzlar geç ekilmiş ve küçük ise tünelin ağzının açık olması yanında tünel üzerindeki plastiğe sağlı sollu havalandırma delikleri açmak gerekir. Bu işlemin amacı bitkinin meydana gelecek aşırı sıcaklıktan etkilenmesini önlemektir. Bu delik açma işleminde 1 m uzunluğunda ucu çengel şeklindeki demirler kullanılabilir. Bitkinin aşırı sıcaktan etkilenmesi önlenmelidir.
TOZLANMA VE DÖLLENME:
Karpuzlarda erkek ve dişi çiçekler ayrı yerlerde olduğundan meyve tutumunu sağlamak için karpuz ekili alanların yakınlarına arı kovanı koymak iyi sonuç verir.
HASAT:
Bölgemizde ilk turfanda olarak üretilen karpuz, bölgemiz ve bilhassa ilimiz açısından katma değeri yüksek ve çiftçilerimize bol gelir getiren bir üründür. Çiftçilerimizin büyük emek ve masrafla yetiştirdiği karpuzun tam hasat olgunluğuna erişmeden pazara sürüldüğü zaman zaman görülen bir olaydır. Tüketici aldığı karpuzun olgunlaşmamış olduğunu gördüğü zaman karpuza olan isteğini ertelemektedir. Bu olay karpuz fiyatlarının hızla düşmesine ve rekoltenin azalmasına sebep olmaktadır. Bu tür olumsuzluklardan dolayı üreticilerimizin zarar görmemesi, tüketicinin pazardan kaliteli karpuz temin etmesi için karpuzun en uygun hasat olgunluğunda toplanıp, pazara sevk edilmesi için gerekli kriterler aşağıda sıralanmıştır.
1. Meyve kabuğu üzerindeki mum tabakası matlığını kaybeder ve meyve parlak bir renk alır,
2. Meyve kabuğu tırnakla kolayca sıyrılabilir, çizilebilir,
3. Olgun karpuzda meyvenin toprağa temas ettiği kısımda bulunan beyaz leke hafif sarıya dönüşür,
4. Karpuzun üzerine sertçe vurulduğunda, kendine has dolgun ve tok bir ses çıkarır,
5. Olgun karpuzlar kavunların aksine olgunluğun ileri dönemlerinde hafiflerler,
6. Halk arasında “bıyık ve kulak” adıyla anılan ve meyve sapının 1-2 cm. uzağında bulunan sülük ve küçük yaprak kurumuşsa meyve olgunlaşmıştır.
KARPUZLARDA GÖRÜLEN HASTALIKLAR:
Solgunluk, külleme, çökerten, mildiyö, antraknoz,meyve çürüklüğü, beyaz çürüklük
KARPUZLARDA GÖRÜLEN ZARARLILAR:
-Bozkurt, danaburnu, emici böcekler,kırmızı örümcekler vs.
-Karpuz telli böceği, lahana böceği.
Serada Kavun Yetiştiriciliği
Yazar:
hector
Ülkemiz ekolojik koşullar bakımından birçok tarım ürününün yetiştirilmesine elverişli konumda bulunmaktadır. Her mevsimin kendi özelliklerine göre yetiştirilen birçok meyve ve sebzesi bulunmaktadır. Kavun üretimi de bunlardan biridir. Ülkemiz kavun üretminde Çin’den sonra dünyada ikinci konumdadır.
Tohum Ekimi ve Fide Yetiştiriciliği
Seralarda yani örtüaltında kavun yetiştiriciliğinde tohum ekimi genelde iki dönemde yapılmaktadır. Erken ilkbaharda yani turfanda üretim için kasımda, ilkbaharda üretim için ise ocakta tohumlar ekilmelidir. Kavun fidelerinin kökleri ve gövdesi zayıf olduğu için şaşırtma yapılamamaktadır. Bunun için tohumlar direk viyollere ekilmektedir. Ekim işlemi yapıldıktan sonra tohumlar çıkana kadar üzeri plastik örtü ile kaplanmalıdır. Tohumlar çıktıktan sonra plastk örtü hemen kaldırılmalı ve fidelerin büyümesi için besleme yapılmalıdır. Bunun yanında son yıllarda ülkemizde yaygınlaşan hazır fide sektörünün etkisiyle üreticiler artık kendi fidelerini yetiştirmemekte ve hazır fide satın almaktadır.
Kavun fidelerinin dikileceği seranın daha önceden hazırlanması gerekmektedir. İlk önce yapılacak olan bir önceki ekimin tamamen temizlenmesi, toprağın sürülmesi ve yabancı otlardan kurtulmak için ince plastik örtü ile kaplanıp solarizasyonunun yapılmasıdır. İki ay örtülü kalan örtü topraktan kaldırılır ve sürülür. İsteğe bağlı olarak hayvan gübresi yada taban gübresi atılarak dikimden önce toprağa besin takviyesi yapılır. Daha sonra fidelerin dikileceği sıralar açılır. Damlama sulama boruları döşenir ve toprak dikime hazır hale getirilir.
Fideler ilk gerçek yaprakları çıktıktan sonra dikime hazır hale gelirler. Dikim çift yada tek sıralı olarak yapılabilir. Fideler arası mesafe 60 ile 100 cm arası olması bitkilerin ışık alması açısından uygundur. Çok sık dikim yapılmasının aslında zararlı olduğu bilinmektedir. Erkenci ürün yetiştirmek için birinci çapadan sonra toprağın üstü ince bir plastik örtü ile kapatılmalı ve ısı perdesi yapılmalıdır. Örtmenin bir diğer faydası da yere değen meyvelerin çürümesinin engellenmesidir.
Sulama
Kavun bitkisi büyüme ve meyvelerinin olgunlaşma evresinde bol suya ihtiyaç duymaktadır. Ancak bu ölçü iyi ayarlanmalıdır. Çok sulanınca meyvesinin aroması bozulmaktadır ve yavan bir tat almaktadır. Killi topraklar ağır katı topraklara nazaran daha fazla su istemektedir. Sulama işlemi bu konular dikkate alınarak yapılmalıdır. Sulama miktarı ve kapasitesi toprağın cinsine, bitkinin büyümesine, toprağın su kaybetmesine bağlı olarak değişmektedir.
Bitkilerin boyu 10-15 cm uzunluğa ulaştığında çapalama yapılır ve bitkilerin boğazları doldurulur. Daha sonra kavunlar askıya alınır. Yani boğazlarına ip bağlanarak üs kısımda bulanan tellere bağlanır. Bunun amacı yerden tasarruf sağlamak, hastalıklarla daha kolay mücadele etmek ve kaliteli ürün yetiştirmektir. Kavunlarda budama koltuk alma ve sürgün ucu alma budaması olarak yapılır. Koltuk alma budaması tabana yakın yerde meyve oluşmasını engellemek ve az ama kaliteli meyve tutmasını sağlamak için yapılır. Koltuklar alınırken dikkatli davranmak gerekmektedir. Gövdeye zarar vermeden alınması önemlidir. Çünkü açılan yaradan bakteriyel ve virüs etkili hastalıklar ağaca bulaşabilir. Özellikle kış aylarında pas hastalığı oluşur.
Kaliteli ürün için bir ağaçta 2-3 meyve tutturulmalıdır. Olgunlaşan meyveler sapları bıçak ile kesilerek hasat edilmelidir. Böylece taşıma sırasında da dayanıklılık arttırılmış olur.
Tarım Aletleri
Yazar:
hector
Tarım aletleri menüsü altında yeni çıkan tarım aletlerinden ve dünyada kullanıan tarım aletlerini anlatan videolar ve yazılar bulabilirsiniz. Sizde yeni bulduğunuz yada gördüğünüz tarım aletlerini burada paylaşabilir. Ya da istediğiniz bir tarım aletinin burada tanıtımını yapabilirsiniz.
Organik Tarım Kanunu
Yazar:
hector
2004 yılında kabul edilen organik tarım kanunu aşağıdaki gibidir. Kanun kapsamında organik tarımın amacı belirtilmiş, konuya ilişkin kişi ve durumların tanımı yapılmış, organik tarımın ana hatları çizilmiştir.
Kabul Tarihi : 1/12/2004
Yayımlandığı R.Gazete : Tarih : 3/12/2004 Sayı :25659
Yayımlandığı Düstur : Tertip : 5 Cilt : 44 Sayfa:
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve Tanımlar
Amaç
Madde 1- Bu Kanunun amacı; tüketiciye güvenilir, kaliteli ürünler sunmak üzere organik ürün ve girdilerin üretiminin geliştirilmesini sağlamak için gerekli tedbirlerin alınmasına ilişkin usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
Madde 2- Bu Kanun, organik tarım faaliyetlerinin yürütülmesine ilişkin kontrol ve sertifikasyon hizmetlerinin yerine getirilmesi ve Bakanlığın denetim usul ve esasları ile yetki, görev ve sorumluluklara dair hususları kapsar.
Tanımlar
Madde 3- Bu Kanunda geçen;
a) Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,
b) Organik tarım faaliyetleri: Toprak, su, bitki, hayvan ve doğal kaynaklar kullanılarak organik ürün veya girdi üretilmesi ya da yetiştirilmesi, doğal alan ve kaynaklardan ürün toplanması, hasat, kesim, işleme, tasnif, ambalajlama, etiketleme, muhafaza, depolama, taşıma, pazarlama, ithalat, ihracat ile ürün veya girdinin tüketiciye ulaşıncaya kadar olan diğer işlemlerini,
c) Kontrol ve sertifikasyon kuruluşu: Organik ürünün veya girdinin, üretiminden tüketiciye ulaşıncaya kadar olan tüm aşamalarını kontrol etmek ve sertifikalandırmak üzere Bakanlık tarafından yetki verilmiş gerçek veya tüzel kişileri,
d) Kontrol kuruluşu: Organik ürünün veya girdinin, üretiminden tüketiciye ulaşıncaya kadar olan tüm aşamalarını kontrol etmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilmiş gerçek veya tüzel kişileri,
e)Sertifikasyon kuruluşu: Tüm kontrolleri tamamlanmış organik ürün veya girdiyi, kontrol kuruluşunun yaptığı kontrol ve bu kontrole ilişkin bilgi ve belgeler ile gerek duyulan hallerde yaptıracağı analizlere dayanarak sertifikalandırmak üzere Bakanlık tarafından yetki verilmiş gerçek veya tüzel kişileri,
f) Yetkilendirilmiş kuruluş: Kontrol ve sertifikasyon kuruluşu, kontrol kuruluşu veya sertifikasyon kuruluşu olarak Bakanlık tarafından yetki verilmiş gerçek veya tüzel kişileri,
g) Kontrol: Organik tarım faaliyetlerinin bu Kanuna uygun olarak yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, düzenli kayıtların tutulması, sonuçların rapor edilmesi, gerek görülmesi halinde ürünün organik niteliğinin laboratuvar analizleri ile test edilmesini,
Sayfa 1
9086
h) Kontrolör: Kontrol ve sertifikasyon kuruluşu adına veya kontrol kuruluşu adına, organik tarım faaliyetlerinin her aşamasının ilgili mevzuata göre uygulanmasını kontrol etmek üzere Bakanlık tarafından yetki verilmiş gerçek kişiyi,
ı) Sertifiker: Kontrol ve sertifikasyon kuruluşu adına veya sertifikasyon kuruluşu adına, kontrolü tamamlanmış ürünün veya girdinin organik olduğunu onaylamak üzere Bakanlık tarafından yetki verilmiş gerçek kişiyi,
j) Denetim: Organik tarım faaliyetlerinin, bu Kanuna uygun olarak yapılıp yapılmadığını tespit etmek amacıyla yetkilendirilmiş kuruluşlar, işletmeler ve müteşebbisler ile kontrolör ve sertifikerlerin, Bakanlık veya Bakanlık tarafından denetim yetkisi verilen kuruluşlarca yapılan her türlü denetimini,
k) İşletme: Yetkilendirilmiş kuruluşun kontrolü altında, söz konusu kuruluşlarla sözleşme yapılmak suretiyle organik ürün üretilen, işlenen, depolanan ve pazarlanan yerleri,
l) Müteşebbis: Organik tarım faaliyeti yapan gerçek veya tüzel kişiyi,
m) Sertifikasyon: Bütün kontrol yöntemlerinin uygulanması sonucu işletmenin, organik ürünün ve girdinin mevzuata uygun olarak belgelendirilmesini,
n) Sertifika: Bütün kontrol yöntemlerinin uygulanması sonucu işletmenin, organik ürünün ve organik girdinin mevzuata uygun olduğunu gösteren belgeyi,
o) Çalışma izni: Bu Kanuna göre çalışacak kontrolör, sertifikerler ile yetkilendirilmiş kuruluşlara Bakanlık tarafından verilen izni,
p) Organik ürün: Organik tarım faaliyetleri esaslarına uygun olarak üretilmiş ham, yarı mamul veya mamul haldeki sertifikalı ürünü,
r) Organik girdi: Organik tarım faaliyetlerinde kullanılan materyali,
s) Organik ürün etiketi: Organik ürün veya ambalajı üzerinde yer alan, ürünü tanıtan veya içindekini belirten herhangi bir kelime, detay, ticarî marka, tescilli marka, paket üzerinde yer alan resim, sembol, doküman, ilân, tabela veya tasma gibi her türlü yazılı ve basılı bilgi ve materyali,
t) Organik ürün logosu: Nitelikleri ve kullanımı bu Kanun kapsamında çıkarılacak yönetmelikte tanımlanan basılı işareti,
u) Akreditasyon: Yeterliği onaylanmış kurum ve kuruluşlar tarafından; kontrol ve sertifikasyon kuruluşlarının, laboratuvarların ulusal ve uluslararası kabul görmüş teknik kriterlere göre değerlendirilmesini, yeterliğinin onaylanmasını ve düzenli aralıklarla denetlenmesini,
v) Organik: Bu Kanunda geçen organik kelimesi ekolojik ve biyolojik kelimeleriyle eşdeğer anlamı,
İfade eder.
İKİNCİ BÖLÜM
Komiteler, Yetkilendirilmiş Kuruluşlar ve Müteşebbis
Komitelerin oluşumu, yetki, görev ve sorumlulukları
Madde 4- Bu Kanunun uygulanmasında; organik tarımın geliştirilmesi yönünde çalışmalar yapmak ve Bakanlık içi koordinasyon ve değerlendirme hizmetleri ile yetkilendirilmiş kuruluşların, işletmelerin, müteşebbislerin, kontrolör ve sertifikerlerin faaliyetlerini izlemek üzere Bakanlık bünyesinde Organik Tarım Komitesi kurulur.
Sayfa 2
9087
Organik tarımın ticaretini, tanıtımını, araştırmalarını ve diğer organik tarım faaliyet stratejilerini belirlemek ve Bakanlık dışı kurum ve kuruluşlarla koordinasyon ve izleme hizmetlerini yapmak üzere Organik Tarım Ulusal Yönlendirme Komitesi kurulur. Bu Komite; ilgili kamu kurum ve kuruluşları, meslek kuruluşları, sivil toplum örgütleri, üniversiteler ve özel sektör temsilcilerinden olmak üzere en az on kişiden oluşur.
Bu komitelere bağlı olarak, yeter sayıda alt komite oluşturulabilir.
Organik Tarım Komitesi ve Organik Tarım Ulusal Yönlendirme Komitesinin oluşumu ve çalışma şekli ile ilgili usul ve esaslar Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
Yetkilendirilmiş kuruluşlar
Madde 5- Bu Kanunun uygulanmasında; organik tarım faaliyetlerinin her türlü kontrol ve sertifikalandırma işlemleri, Bakanlıkça veya Bakanlıkça yetkilendirilmiş kuruluşlarca yapılır. Yetkilendirilmiş kuruluşlar, yeterli ve tecrübeli personel ile teknik alt yapıya sahip olmak zorundadır.
Kontrol ve sertifikasyon kuruluşu veya sertifikasyon kuruluşu tarafından sertifikalandırılmamış ürünler, organik ürün veya organik girdi adı altında satılamaz.
Kontrol ve sertifikasyon kuruluşu veya sertifikasyon kuruluşu organik olmayan tarımsal ürün ve girdilere, organik ürün veya organik girdi sertifikası veremez.
Yetkilendirilmiş kuruluşlar ile kontrolör ve sertifikerler, Bakanlıktan çalışma izni almak zorundadır. Yetkilendirilmiş kuruluşların çalışma izni bittiğinde, Bakanlıktan süre uzatımı almadan tekrar faaliyette bulunamazlar.
Bakanlık tarafından verilen çalışma izni devredilemez.
Kontrol ve sertifikasyon kuruluşu, kontrol ve sertifikasyon olmak üzere iki ayrı birimden oluşur. Kontrol biriminde görev yapanlar sertifikasyon biriminde, sertifikasyon biriminde görev yapanlar da kontrol biriminde görev yapamazlar.
Yetkilendirilmiş kuruluşlar, bu Kanuna uygun olarak çıkarılacak yönetmelikte belirlenen dönemlerde Bakanlığa rapor vermek, bilgi ve belgelerini Bakanlık yetkililerine göstermek zorundadırlar.
Yetkilendirilmiş kuruluşlar ile kontrolör ve sertifikerlerin; çalışma izni, izin süresi, süre uzatımı, izinlerinin iptali, görev ve yetkileri, yetki kullanımı, kontrol ve sertifikasyon sistemi ile kontrolör ve sertifiker çalıştırmaya ilişkin usul ve esaslar, Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmeliklerle belirlenir.
Müteşebbis
Madde 6- Müteşebbisler, yetkilendirilmiş kuruluş kontrolünde çalışmak zorunda olup, bu Kanun kapsamında Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmelik hükümlerine aykırı faaliyette bulunamazlar.
Müteşebbisler, kontrol veya denetim amacı ile Bakanlık yetkilileri ile Bakanlık tarafından yetkilendirilmiş kuruluşların yetkililerine; işletmeye giriş izni vermek ve muhasebe kayıtları ile diğer ilgili dokümanlarını göstermek zorundadırlar. Yetkilendirilmiş kuruluşlar, elde ettikleri bu bilgi ve belgeleri, Bakanlık dışında üçüncü şahıslara veremezler.
Sayfa 3
9088
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Uygulama Esasları
Organik tarım faaliyetleri
Madde 7- Organik tarım faaliyetlerine ilişkin usul ve esaslar Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
Orman sayılan yerlerde ürün toplanması ile ilgili usul ve esaslar, Çevre ve Orman Bakanlığının görüşü alınarak, Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
Hammaddesi tarımsal kaynaklı olan organik ürünlerden elde edilen nihai ürünlerin, imalat veya sanayi ürünü olması halinde, bu nihai ürünlerin üretilmesi ve tüketiciye ulaşıncaya kadar olan aşamalar ile ilgili usul ve esaslar Bakanlığın olumlu görüşü alınarak, ilgili bakanlıkça hazırlanacak yönetmelikle belirlenir.
Organik ürünlerin satışı ve pazarlaması, 24.6.1995 tarihli ve 552 sayılı Yaş Sebze ve Meyve Ticaretinin Düzenlenmesi ve Toptancı Halleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tâbi değildir.
Organik ürünlerin ve girdilerin reklam ve tanıtımı
Madde 8- Organik ürün ve girdilerin etiket ve logoları yalnızca organik ürünler ve girdiler için kullanılır. Organik ürünlerin ve girdilerin etiketi ve logosu, reklam ve tanıtımı; sahte, yanıltıcı veya ürünün yapısına, özelliklerine, içeriğine, kalitesine, orijinine ve üretim tekniklerine göre hatalı bir izlenim yaratacak, ürünün sahip olmadığı etki ve özelliklere atıfta bulunacak biçimde olamaz ve tüketiciyi yanıltacak yazı, resim, şekil ve benzerlerini içeremez.
Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde yayın yapan ulusal, bölgesel, yerel radyo ve televizyonların, üretici ve tüketicilerin bilinçlendirilmesi amacıyla organik tarımla ilgili ayda en az otuz dakika eğitici yayın yapmaları konusunda Radyo ve Televizyon Üst Kurulu gerekli tedbirleri alır.
Organik ürünlerin ve girdilerin ihracatı
Madde 9- İhracat sertifikası olmayan organik ürün veya girdiler, organik ürün veya organik girdi adı altında ihraç edilemez.
İhraç edilen fakat alıcısı tarafından iade edilen ürün ve girdiler, mahrecine iade olarak kabul edilir. Söz konusu ürünler ve girdiler, ithalatta yapılan kontrol ve belgelerden muaf olup, gümrük idareleri tarafından sadece ayniyat tespiti yapılarak, ilgili mevzuat çerçevesinde yurda girişlerine izin verilir.
Organik ürünlerin ve girdilerin ithalatı
Madde 10- İhracat sertifikası olmayan organik ürün veya girdiler, organik ürün veya organik girdi adı altında ithal edilemez. Gümrükler dahil yapılan kontrollerde, organik olmadığı tespit edilen ürün ve girdilerin, yurt içine organik ürün veya girdi adı altında sokulması, dağıtılması ve satışının yapılmasına izin verilmez. Bu ürün ve girdiler, sorumlu müteşebbise iade edilir ya da ilgili ulusal mevzuatına uygun olmaları halinde, yurt içinde organik olmayan ürün veya girdi olarak değerlendirilmesine izin verilir.
Denetim
Madde 11- Bu Kanunun uygulanmasında; yetkilendirilmiş kuruluşlar, işletmeler ve müteşebbisler ile kontrolör ve sertifikerlerin her türlü denetimi Bakanlık tarafından yapılır.
Sayfa 4
9089
Bakanlık gerekli gördüğü hallerde denetim yetkisini kısmen veya tamamen, akreditasyonu yapılmış; kamu kurum ve kuruluşlarına, özel sektör tüzel kişilerine ve üniversitelere devredebilir.
Denetim hizmetlerinde çalışacak personelin yetki ve sorumlulukları ile hizmet içi eğitimine ilişkin usul ve esaslar, Bakanlık tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Ceza Hükümleri, Cezaların Tahsili ve İtiraz
Ceza hükümleri
Madde 12- (Değişik: 23/1/2008 – 5728/560 md.)
Bu Kanun hükümlerine uymayanlara uygulanacak cezaî hükümler aşağıda belirtilmiştir:
a) 5 inci maddenin ikinci fıkrasına aykırı hareket edenlere, onbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.
b) 5 inci maddenin üçüncü fıkrasına aykırı hareket ettiği tespit edilenlere, ellibin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Fiilin tekrarı halinde, yetki ve izin belgeleri iptal edilir. Başka ad ve unvan altında olsa dahi, bu Kanun kapsamında çalışmalarına izin verilmez.
c) 5 inci maddenin dördüncü fıkrasına aykırı hareket edenlere, onbeşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Fiilin tekrarı halinde, idarî para cezası iki katı olarak uygulanır ve kendilerine bir daha çalışma izni verilmez.
d) 5 inci maddenin beşinci fıkrasına aykırı hareket edenlere, yirmibin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Fiilin tekrarı halinde, çalışma izinleri iptal edilir.
e) 5 inci maddenin altıncı fıkrasına aykırı hareket eden kuruluşlara, onbeşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Fiilin tekrarı halinde, idarî para cezası iki katı olarak uygulanır ve çalışma izinleri iptal edilir.
f) 5 inci maddenin yedinci fıkrasına aykırı hareket edenlere, yirmibin Türk Lirası idarî para cezası verilir.
g) 6 ncı maddenin birinci fıkrasına aykırı hareket edenlere, onbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.
h) 6 ncı maddenin ikinci fıkrasına aykırı hareket edenlere, yirmibin Türk Lirası idarî para cezası verilir.
ı) 8 inci maddeye aykırı hareket edenlere, onbeşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir. Aykırılık etiket bilgilerinden kaynaklanıyorsa, etiket bilgileri düzeltilinceye kadar ürüne el konulur ve yukarıdaki para cezası uygulanıp ürün piyasadan toplattırılır. Toplatma masrafları müteşebbisten tahsil edilir.
j) 9 uncu maddenin birinci fıkrası ile 10 uncu maddeye aykırı hareket edenlere, otuzbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.
k) Bu Kanuna göre denetimleri engelleyen kişi ve kuruluşlara, onbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.
Sayfa 5
9090
Cezaların tahsili ve itiraz
Madde 13- (Değişik: 23/1/2008 – 5728/561 md.)
Bu Kanunda yazılı olan idarî para cezaları, Bakanlık veya mahallî mülkî amir tarafından verilir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Geçici ve Son Hükümler
Geçici Madde 1- Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili yönetmelikler, Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde Bakanlıkça hazırlanarak yürürlüğe konulur. Bu yönetmelikler yürürlüğe konuluncaya kadar, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte yürürlükte bulunan yönetmeliklerin, bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.
Yürürlük
Madde 14- Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 15- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
5262 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN
YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ TARİHİNİ GÖSTERİR LİSTE
Değiştiren Yürürlüğe
Kanun 5262 sayılı Kanunun değişen maddeleri giriş tarihi
5728 12, 13 8/2/2008




















